વરાહ પુરાણ · અધ્યાય 42

દુર્વાસા ઉવાચ ।
તદ્વત્ ફાલ્ગુનમાસે તુ શુક્લપક્ષે તુ દ્વાદશીમ્ ।
ઉપોષ્ય પ્રોક્તવિધિના હરિમારાધયેત્ સુધીઃ

નરસિંહાય પાદૌ તુ ગોવિન્દાયેત્યુરૂ તથા ।
કટિં વિશ્વભુજે પૂજ્ય અનિરુદ્ધેત્યુરસ્તથા

કણ્ઠં તુ શિતિકણ્ઠાય પિઙ્ગકેશાય વૈ શિરઃ ।
અસુરધ્વંસનાયેતિ ચક્રં તોયાત્મને તથા ।
શઙ્ખમિત્યેવ સંપૂજ્ય ગન્ધપુષ્પફલૈસ્તથા

તદગ્રે ઘટમાદાય સિતવસ્ત્રયુગાન્વિતમ્ ।
તસ્યોપરિ નૃસિહં તુ સૌવર્ણં તામ્રભાજને ।
સૌવર્ણ શક્તિતઃ કૃત્વા દારુવંશમયેઽપિ વા

રત્નગર્ભઘટે સ્થાપ્ય તં સંપૂજ્ય ચ માનવઃ ।
દ્વાદશ્યાં વેદવિદુષે બ્રાહ્મણાય નિવેદયેત્

એવં કૃતે ફલં પ્રાપ્તં યત્ પુરા પાર્થિવેન તુ ।
તસ્યાહં સંપ્રવક્ષ્યામિ વત્સનામ્ના મહામુને

આસીત્ કિંપુરુષે વર્ષે રાજા પરમધાર્મિકઃ ।
ભારતેતિ ચ વિખ્યાતસ્તસ્ય વત્સઃ સુતોઽભવત્

સ શત્રુભિર્જિતઃ સંખ્યે હૃતકોશો દ્વિપાદવાન્ ।
વનં પ્રાયાત્ સપત્નીકો વસિષ્ઠસ્યાશ્રમેઽવસત્

કાલેન ગચ્છતા સોઽથ વસિષ્ઠેન મહર્ષિણા ।
કિં કાર્યમિતિ સ પ્રોક્તો વસસ્યસ્મિન્ મહાશ્રમે

રાજોવાચ ।
ભગવન્ હૃતકોશોઽહં હૃતરાજ્યો વિશેષતઃ ।
શત્રુભિર્હતસંકલ્પો ભવન્તં શરણં ગતઃ ।
ઉપદેશપ્રદાનેન પ્રસાદં કર્તુમર્હસિ

એવમુક્તો વસિષ્ઠસ્તુ તસ્યેમાં દ્વાદશીં મુને ।
વિધિના પ્રત્યુવાચાથ સોઽપિ સર્વં તથાઽકરોત્

તસ્ય વ્રતાન્તે ભગવાન્ નારસિંહસ્તુતોષ હ ।
ચક્રં પ્રાદાચ્ચ શત્રૂણાં વિધ્વંસનકરં પરમ્

તેનાસ્ત્રેણ સ્વકં રાજ્યં જિતવાન્ સ નૃપોત્તમઃ ।
રાજ્યે સ્થિત્વાઽશ્વમેધાનાં સહસ્ત્રમકરોદ્ વિભુઃ ।
અન્તે ચ વિષ્ણુલોકાખ્યં પદમાપ ચ સત્તમ

એષા ધન્યા પાપહરા દ્વાદશી ભવતો મુને ।
કથિતા યા પ્રયત્નેન શ્રુત્વા કુરુ યથેપ્સિતમ્

॥ ઇતિ શ્રીવરાહપુરાણે ભગવચ્છાસ્ત્રે દ્વિચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ