સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.337

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ નારાયણગૃહં પરમ્ ॥
ગોષ્પદાદ્દક્ષિણે ભાગે સાગરસ્ય તટે શુભે

ન્યંકુમત્યાઃ સમીપે તુ સર્વપાતકનાશને ॥
તત્રકલ્પાંતરસ્થાયી સ્વયં તિષ્ઠતિ કેશવઃ

પિતૄણામુદ્ધરણાર્થાય હ્યસ્મિન્રૌદ્રે કલૌ યુગે ॥
યદા દૈત્યવિનાશં સ કુરુતે ભગવાન્હરિઃ

વિશ્રામાર્થં તદા તત્ર ગૃહે તિષ્ઠતિ નિત્યશઃ ॥
નારાયણગૃહં તેન વિખ્યાતં જગતીતલે

કૃતે જનાર્દનોનામ ત્રેતાયાં મધુસૂદનઃ ॥
દ્વાપરે પુણ્ડરીકાક્ષઃ કલૌ નારાયણઃ સ્મૃતઃ

એવં ચતુર્યુગે પ્રાપ્તે પુનઃપુનરરિન્દમ ॥
કૃત્વા ધર્મવ્યવસ્થાનં તત્સ્થાનં પ્રતિપદ્યતે

એકાદશ્યાં નિરાહારો યસ્તં દેવં પ્રપશ્યતિ ॥
સ પશ્યતિ ધ્રુવં સ્થાને પ્રત્યાનન્તં હરેઃ પદમ્

તેન પીતાનિ વસ્ત્રાણિ દેયાનિ દ્વિજપુંગવે ॥
સ્નાનં શ્રાદ્ધં ચ કર્તવ્યં સમ્યગ્યાત્રાફલેપ્સુભિઃ

ઇતિ તે કથિતં મહાપ્રભાવં હરિસંકેતનિકેતનોદ્ભવમ્ ॥
શૃણુતે વા પ્રયતસ્તુ યઃ સુધીઃ પઠતે વા લભતે સ સદ્ગતિમ્

ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખણ્ડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે ન્યંકુમતીમાહાત્મ્યે નારાયણગૃહમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ સપ્તત્રિંશદુત્તરત્રિશતતમોઽધ્યાયઃ