સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 6.279

સૂત ઉવાચ ॥ ॥
એતત્પુરાણમખિલં પુરા સ્કન્દેનભાષિતમ્ ॥
ભૃગવે બ્રહ્મપુત્રાય તસ્માલ્લેભે તથાંગિરાઃ

તતશ્ચ ચ્યવનઃ પ્રાપ સ ઋચીકસ્તતો મુનિઃ ॥
એવં પરંપરાપ્રાપ્તં સર્વેષુ ભુવનેષ્વપિ

સ્કાંદં પુરાણમેતચ્ચ કુમારેણ પુરોદ્ધૃતમ્ ॥
યઃ શૃણોતિ સતાં મધ્યે નરઃ પાપાત્પ્રમુચ્યતે

ઇદં પુરાણમાયુષ્યં વર્ણાનાં ચ સુખાવહમ્ ॥
નિર્મિતં ષણ્મુખેનેહ નિયતં સુમહાત્મના

એવમેતત્પુરા ખ્યાતમાખ્યાનં ભદ્રમસ્તુ વઃ

હાટકેશ્વરક્ષેત્રસ્ય માહાત્મ્યં શૃણુતે નરઃ ॥
ન તસ્ય પુણ્યસંખ્યાનં કર્તું શક્યેત કેનચિત્

ય ઇદં ધર્મમાહાત્મ્યં બ્રાહ્મણાય પ્રયચ્છતિ ॥
સ્વર્ગલોકે વસેત્તાવદ્યાવદક્ષરસંખ્યયા

યથા હિ વર્ષતો ધારા યથા વા દિવિ તારકાઃ ॥
ગંગાયાં સિકતા યદ્વત્તદ્વત્સંખ્યા ન વિદ્યતે

યો નરઃ શૃણુયાદ્ભક્ત્યા દિનાનિ ચ કિયંતિ વૈ ॥
સર્વાર્થસિદ્ધો ભવતિ ય ઇમાં પઠતે કથામ્ । ૯ ॥
પુત્રાર્થી લભતે પુત્રાન્ધનાર્થી લભતે ધનમ્ ॥
લભતે પતિકામા યા પતિં કન્યા મનોરમમ્

સમાગમં લભંતે ચ વાંધવાશ્ચ પ્રવાસિભિઃ ॥
સ્કાંદં પુરાણં શ્રુત્વા તુ પુમાના પ્નોતિ વાંછિતમ્

શૃણ્વતઃ પઠતશ્ચૈવ સર્વકામપ્રદં નૃણામ્ ॥
મહીં વિજયતે રાજા શત્રૂંશ્ચાપ્યધિતિષ્ઠતિ

પુણ્યં શ્રુત્વા પુરાણં વૈ દીર્ઘમા યુશ્ચ વિંદતિ ॥
વેદવિચ્ચ ભવેદ્વિપ્રઃ ક્ષત્રિયો રાજ્યમાપ્નુયાત્

ધનં ધાન્યં તથા વૈશ્યઃ શૂદ્રઃ સુખમવાપ્નુયાત્ ॥
યઃ શ્લોકપાદં શૃણુયાદ્વિષ્ણુલોકં સ ગચ્છતિ

શ્રુત્વા પુરાણમેતદ્ધિ વાચકં યસ્તુ પૂજયેત્ ॥
તેન બ્રહ્મા ચ વિષ્ણુશ્ચ રુદ્રશ્ચૈવ પ્રપૂજિતઃ

એકમપ્યક્ષરં યસ્તુ ગુરુઃ શિષ્યે નિવેદયેત્॥
પૃથિવ્યા નાસ્તિ તદ્દ્રવ્યં યદ્દત્ત્વા હ્યનૃણી ભવેત્

અતઃ સંપૂજનીયસ્તુ વ્યાસઃ શાસ્ત્રોપદેશકઃ ॥
ગોભૂહિરણ્યવસ્ત્રાદ્યૈર્ભોજનૈઃ સાર્વ કામિકૈઃ

ય એવં ભક્તિયુક્તસ્તુ શ્રુત્વા શાસ્ત્રમનુતમમ્ ॥
પૂજયેદુપદેષ્ટારં સ શૈવં પદમાપ્નુયાત્

પુરાણશ્રવણાદેવ અનેકભવસંચિતમ્ ॥
પાપં પ્રશમમાયાતિ સર્વતીર્થફલં લભેત્

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં ષષ્ઠે નાગરખણ્ડે શ્રીહાટકેશ્વરક્ષેત્રમાહાત્મ્યે પુરાણશ્રવણમાહાત્મ્યવર્ણનંનામૈકોનાશીત્યુત્તરદ્વિશતતમોઽધ્યાયઃ

॥
ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણે ષષ્ઠં નાગરખણ્ડં સમાપ્તમ્