સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 5.18-2

॥ શ્રીશિવ ઉવાચ ॥ ॥
દેવમષ્ટાદશં વિદ્ધિ ખ્યાતં કલકલેશ્વરમ્ ॥
યસ્ય દર્શનમાત્રેણ કલહો નૈવ જાયતે

સર્વદુઃખોપશમનં સર્વપાપ પ્રમોચનમ્॥
વ્યાધિસર્પાગ્નિચૌરાણાં શમનં વાંછિતપ્રદમ્

મમ દેવિ ત્વયા સાર્દ્ધં કલહઃ સમપદ્યત ॥
પુરા વિસ્તરતો વચ્મિ શૃણ્વેકાગ્રમનાઃ શુભે

યદા ત્વં હિમશૈલસ્ય દુહિતા વરવર્ણિનિ ॥
તદા વિવાહિતં કાંતે યથોક્તવિધિના મયા

વિનિવૃત્તે વિવાહે ચ ત્વયા સાર્દ્ધં વરાનને ॥
મહાકાલીતિ નામ્ના વૈ વર્ણેનાપિ ચ તાદૃશી

નીલોત્પલનિભપ્રખ્યા નીલકુંચિતમૂર્દ્ધજા ॥
અપ્યેકસ્મિંસ્તદા ત્વં હિ માતૄણાં મંડપે શુભે ॥
મધ્યે સમુપવિષ્ટાસિ કૃષ્ણાંજનસમપ્રભા

કાલિ સુંદરિ મત્પાર્શ્વે વલ્લભે ત્વમુપાવિશ ॥
શરીરે મમ તન્વંગિ સિતે ભાસ્યસિતદ્યુતિઃ

ભુજંગીવાસિતા શુભ્રે સંશ્લિષ્ટા ચંદને તરૌ ॥
રજનીવાસિતે પક્ષે દૃષ્ટિદોષહરાસિ મે

ઇત્યુક્તાસિ મયા દેવિ ગિરિજે ચારુહાસિનિ ॥
તદા પ્રોક્તં ત્વયા વાક્યં મામુદ્દિશ્ય સગદ્ગદમ્

યદા ત્વયા મદર્થે હિ પ્રેરિતા વેદપારગાઃ ॥
સપ્તર્ષયો મહાભાગાઃ કિંકૃતે ન તદાત્થ મામ્

તદા ત્વયા મદર્થેઽપિ પ્રાર્થિતો જનકો મમ ॥
હિમાદ્રિરાજો યત્નેન કિં કાલી ન તદાત્થ મામ્

યદાપ્યુક્તં ત્વયા દૈન્યાન્મદર્થે ગચ્છ નારદ ॥
પ્રાર્થ્યતાં પાર્વતી શીઘ્રં કિં કાલી ન તદાત્થ મામ્

સત્યેયં લૌકિકી ગાથા ન વૃથા પરિજાયતે ॥
સ્વકૃતેન જનઃ સર્વો જાડ્યેન પરિ ભૂયતે

અવશ્યમર્થી પ્રાપ્નોતિ ખંડનાં તુંડમુંડનામ્॥
તપોતિદીર્ઘચારૈર્તયત્ત્વાં પ્રાર્થિતવત્યહમ્

તસ્યા મે નિયતસ્ત્વેષ હ્યવમાનઃ પદેપદે ॥
નૈવાસ્મિ કુટિલા રૌદ્રા વિષમા ન ચ ધૂર્જટે

નાકુલીના વૃથાચારા ન દુષ્ટા ન સમત્સરા ॥
સવિષસ્ત્વં યતઃ ખ્યાતો વ્યક્તં દોષા કરાશ્રયઃ

અકુલીનો વૃથાચારો માત્સર્યેણાશ્રિતઃ સદા ॥
નાહં મુષ્ણામિ નયને તત્ર હંતા ત્વમેવ ચ

આદિત્યસ્ત્વાં વિજાનાતુ ભગવાન્દ્વાદશાત્મકઃ ॥
મયા નોત્પાટિતા દંતાઃ કસ્યાપિ નિરપત્રપ

પૂષાદેવો વિજાનાતિ દ્વાદશાત્મા દિવાકરઃ ॥
મૂર્ધ્નિ શૂલં તવ યતઃ સ્વૈદોષૈર્મામધિક્ષિપઃ

યત્તુ મામાહ કૃષ્ણેતિ મહાકાલેતિ વિશ્રુતઃ॥
ઇત્યથાપિ પ્રવાદોઽયં પ્રવરઃ ખ્યામિ તે હર

નિદર્શનાર્થં ન દ્વેષાચ્છ્રુત્વા તં ક્ષંતુમર્હસિ॥
વિરૂપો યાવદાદર્શે નાત્મનઃ પશ્યતે મુખમ્

મન્યતે તાવદાત્માનમન્યેભ્યો રૂપવત્તમમ્ ॥
યદા તુ મુખમાદર્શે વિકૃતં સોઽભિવીક્ષતે

તદેતરં વિજાનાતિ હ્યાત્માનં નેતરં જનમ્॥
સત્યધર્મચ્યુતાત્પુંસઃ ક્ષુદ્રાદાશીવિષાદિવ

સ નાસ્તિકોપ્યુદ્વિજતે જનઃ કિં પુનરાસ્તિકઃ ॥
ઇત્યુક્તોઽહં ત્વયા દેવિ મયા કોલાહલઃ કૃતઃ

અનાત્મજ્ઞાસિ ગિરિજે મૃડે પંડિતમાનિનિ ॥
સત્યં સર્વૈરવયવૈઃ સ્તુતોઽપિ સદૃશઃ પિતુઃ

કાઠિન્યં કષ્ટમભ્યેતિ ધાતુભ્યો બહુઘાતિતા ॥
કુટિલત્વં ચ સર્વેભ્યોઽસેવ્યત્વં ચ હિમાદિવ

ઇત્યુક્તાઽસિ મયા દેવિ પુનઃ પ્રોક્તં ત્વયા વચઃ ॥
તથાપિ દુષ્ટસંસર્ગાત્સંક્રાંતં સર્વમેવ હિ

વ્યાલેભ્યોઽનેકજિહ્વત્વં ભસ્મતઃ સ્નેહવર્જનમ્ ॥
હૃત્કાલુષ્યં શશાંકાદ્વૈ દુર્બોધત્વં વૃષાદપિ

શ્મશાનવાસાદ્ભીરુત્વં નગ્નત્વં ચ ન લજ્જયા ॥
નિર્ઘૃણત્વં કપાલાચ્ચ દયા તે વિગતા ચિરમ્

એવં તદાભવદ્રૌદ્રઃ કલહો ભયકૃચ્છુભે ॥
એવં પ્રવૃત્તે તુ તદા કંપિતં ભુવનત્રયમ્

ભીતાશ્ચ દેવગંધર્વા યક્ષગંધર્વરાક્ષસાઃ ॥
તસ્માત્કોલાહલો ભૂમિં ભિત્ત્વા લિંગમભૂત્તદા

લિંગમધ્યાત્સમુત્પન્ના વાણી સુખકરી શુભા ॥
આશ્વાસયંતી દેવાન્વૈ ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્

નામાસ્ય ચક્રુર્દેવેશાસ્તદા કલકલેશ્વરમ્ ॥
સ્વરનામાસૌ તતોઽભૂચ્છઙ્કરો ભુવિ વિશ્રુતઃ

યસ્તમર્ચયતે ભક્ત્યા દેવં કલકલેશ્વરમ્॥
ન રાક્ષસાઃ પિશાચાશ્ચ ન ભૂતા ન વિનાયકાઃ ॥
વિપ્રં કુર્યુર્વરારોહે કલહો ન ભવેદ્ગૃહે

સુશીલા ગૃહિણી તસ્ય સુરૂપા સુભગા પ્રિયે ॥
બહુપુત્રા બહુધના જાયતે દર્શનાત્તથા

યે પશ્યંતિ ચતુર્દ્દશ્યાં દેવં કલકલેશ્વરમ્ ॥
ન દુઃખં ન જરાવ્યાધિર્નાકાલમરણં તથા

ન ચ શત્રુભયં તેષાં જાયતે ગિરિપુત્રકે ॥
લોકોઽક્ષયો ભવેદ્દેવિ યાવદિંદ્રાશ્ચતુર્દ્દશ

એષ તે કથિતો દેવિ પ્રભાવઃ પાપનાશનઃ ॥
યસ્ય શ્રવણમાત્રેણ ક્ષેમમત્ર પરત્ર ચ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણે એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવંત્યખંડે ચતુરશીતિલિઙ્ગમાહાત્મ્યે કલકલેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામાષ્ટાદશોઽધ્યાયઃ