સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 5.141

શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ -
તતો ગચ્છેન્મહીપાલ તાપેશ્વરમનુત્તમમ્ ।
યત્ર સા હરિણી સિદ્ધા વ્યાધભીતા નરેશ્વર

જલે પ્રક્ષિપ્ય ગાત્રાણિ હ્યન્તરિક્ષં ગતા તુ સા ।
વ્યાધો વિસ્મિતચિત્તસ્તુ તાં મૃગીમવલોક્ય ચ

વિમુચ્ય સશરં ચાપં પ્રારેભે તપ ઉત્તમમ્ ।
દિવ્યં વર્ષસહસ્રં તુ વ્યાધેનાચરિતં તપઃ

અતીતે તુ તતઃ કાલે પરિતુષ્ટો મહેશ્વરઃ ।
વરં બ્રૂહિ મહાવ્યાધ યત્તે મનસિ રોચતે

વ્યાધ ઉવાચ -
યદિ તુષ્ટોઽસિ દેવેશ યદિ દેયો વરો મમ ।
તવ પાર્શ્વે મહાદેવ વાસો મે પ્રતિદીયતામ્

ઈશ્વર ઉવાચ -
એવં ભવતુ તે વ્યાધ યસ્ત્વયા કાઙ્ક્ષિતો વરઃ ।
દૈવદેવો મહાદેવ ઇત્યુક્ત્વાન્તરધીયત ।
ગતે ચાદર્શનં દેવે સ્થાપયિત્વા મહેશ્વરમ્

પૂજયિત્વા વિધાનેન ગતો વ્યાધસ્તતો દિવમ્ ।
તદાપ્રભૃતિ તત્તીર્થં ત્રિષુ લોકેષુ વિશ્રુતમ્

વ્યાધાનુતાપસંજાતં તાપેશ્વરમિતિ શ્રુતમ્ ।
તત્ર તીર્થે તુ યઃ સ્નાત્વા સમ્પૂજયતિ શઙ્કરમ્

શિવલોકમવાપ્નોતિ મામુવાચ મહેશ્વરઃ ।
યે સ્નાતા નર્મદાતોયે તીર્થે તાપેશ્વરે નરાઃ

તાપત્રયવિમુક્તાસ્તે નાત્ર કાર્યા વિચારણા ।
અષ્ટમ્યાં ચ ચતુર્દશ્યાં તૃતીયાયાં વિશેષતઃ

સ્નાનં સમાચરેન્નિત્યં સર્વપાતકશાન્તયે

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે તાપેશ્વરતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામૈકચત્વારિંશદધિકશતતમોઽધ્યાયઃ ॥