સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 3.25

॥ સૂત ઉવાચ ॥ ॥
અથાન્યત્સંપ્રવક્ષ્યામિ તીર્થમાહાત્મ્યમુત્તમમ્ ॥
ધર્મારણ્યે યથાઽઽનીતા સત્યલોકાત્સરસ્વતી

માર્કંડેયં સુખાસીનં મહામુનિનિષેવિતમ્ ॥
તરુણાદિત્યસંકાશં સર્વશાસ્ત્રવિશારદમ્

સર્વતીર્થમયં દિવ્યમૃષીણાં પ્રવરં દ્વિજમ્ ॥
આસનસ્થં સમાયુક્તં ધન્યં પૂજ્યં દૃઢવ્રતમ્

યોગાત્માનં પરં શાંતં કમડલુધરં વિભુમ્ ॥
અક્ષસૂત્રધરં શાંતં તથા કલ્પાં તવાસિનમ્

અક્ષોભ્યં જ્ઞાનિનં સ્વસ્થં પિતામહસમુદ્યુતિમ્ ॥
એવં દૃષ્ટ્વા સમાધિસ્થં પ્રહર્ષોત્ફુલ્લલોચનમ્

પ્રણમ્ય સ્તુતિભિર્યુક્ત્યા માર્ક્કંડં મુનયોઽબ્રુવન્ ॥
ભગવન્નૈમિષારણ્યે સત્રે દ્વાદશવાર્ષિકે

ત્વયાવતારિતા બ્રહ્મન્નદી યા બ્રહ્મણઃ સુતા॥
તથા કૃતં ચ તત્રૈવ ગંગા વતરણં ક્ષિતૌ

ગીયમાને કુલપતેઃ શૌનકસ્ય મુનેઃ પુરઃ ॥
સૂતેન મુનિના ખ્યાતમન્યેષામપિ શૃણ્વતામ્

તચ્છ્રુત્વા મહદાખ્યાનમ સ્માકં હૃદિ સંસ્થિતમ્ ॥
પાપઘ્ની પુણ્યજનની પ્રાણિનાં દર્શનાદપિ

॥ માર્કણ્ડેય ઉવાચ ॥ ॥
ધર્મારણ્યે મયા વિપ્રાઃ સત્યલોકાત્સરસ્વતી ॥
સમાનીતા સુરેખાદ્રૌ શરણ્યા શરણાર્થિનામ્

ભાદ્રપદે સિતે પક્ષે દ્વાદશી પુણ્યસંયુતા ॥
તત્ર દ્વારાવતીતીર્થે મુનિગંધર્વસેવિતે ॥

તસ્મિન્દિને ચ તત્તીર્થે પિંડદાનાદિ કારયેત્ ॥
તત્ફલં સમવાપ્નોતિ પિતૄણાં દત્તમક્ષયમ્

મહદાખ્યાનમખિલં પાપઘ્નં પુણ્યદં ચ યત્ ॥
પવિત્રં યત્પવિત્રાણાં મહાપાતકનાશનમ્

સર્વમંગલમાંગલ્યં પુણ્યં સારસ્વતં જલમ્ ॥
ઊર્ધ્વં કિં દિવિ યત્પુણ્યં પ્રભાસાંતે વ્યવસ્થિતમ્

સારસ્વતજલં નૄણાં બ્રહ્મહત્યાં વ્યપોહતિ ॥
સરસ્વત્યાં નરાઃ સ્નાત્વા સંતર્પ્ય પિતૃદેવતાઃ ॥
પશ્ચાત્પિંડપ્રદાતારો ન ભવંતિ સ્તનંધયાઃ

યથા કામદુઘા ગાવો ભવન્તીષ્ટફલપ્રદાઃ ॥
તથા સ્વર્ગાપવર્ગૈકહૈતુભૂતા સરસ્વતી

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં તૃતીયે બ્રહ્મખણ્ડે પૂર્વભાગે ધર્મારણ્યમાહાત્મ્યે સરસ્વતીમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ પઞ્ચવિંશોઽધ્યાયઃ