સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 2.47

॥ મુનય ઊચુઃ ॥ ॥
ભગવન્સર્વશાસ્ત્રજ્ઞ શ્રુતં પરમમદ્ભુતમ્ ॥
યાત્રારૂપં ભગવતો માહાત્મ્યં પાપનાશનમ્

યથાહં પૂજિતો દેવઃ કામિભિઃ સર્વકામદઃ ॥
ભૂત્યુપાસનયા ભૂતિપ્રદો બ્રૂહિ તથા હિ નઃ

॥જૈમિનિરુવાચ॥
સર્વા વિભૂતયો વિષ્ણોર્જગત્યસ્મિંશ્ચરાચરાઃ॥
ભૂતિપ્રદો વિભૂતિશ્ચ સ એકઃ પરમેશ્વરઃ

યથાયથોપ ચરતિ તથા વૈ જાયતે નરઃ॥
એતાવદસ્ય મહિમા પરિમાતું ન શક્યતે

યો યથા સમુપાસ્તે તં તથા વૈ ફલમાપ્નુયાત્॥
એકઃ પંથાશ્ચતુર્ણાં વૈ ધર્માદીનાં સ દારવઃ

ધર્મસ્ય પથા ગહનઃ સંકીર્ણો વહુશાસનૈઃ ॥
તત્ત્વાવધારણે નાસ્ય ક્ષમઃ કોઽપિ દ્વિજોત્તમાઃ

અર્થકામૌ હિ તન્મૂલાવિત્થં સ્થૂલગતી સદા ॥
તેષાં ત્રયાણાં ભગવાનનાયાસેન વૃદ્ધિકૃત્

ધર્મો હિ ભગવાન્વિષ્ણુર્ધર્મમૂલમિદં જગત્ ॥
ધર્મસ્ય જગતશ્ચાપિ પ્રભુરેષ જનાર્દનઃ

પુરુષાર્થમયે તસ્મિન્ભક્તિર્યસ્ય પ્રતિષ્ઠિતા ॥
સ સર્વકામતૃપ્તાત્મા ન શોચતિ ન કાંક્ષતિ

ત્રૈલોક્યૈશ્વર્યદાતાસૌ શક્રરૂપો હ્યુપાસિતઃ ॥
ભાવિતો ધાતૃરૂપેણ વંશવૃદ્ધિકરો હરિઃ

સનત્કુમારરૂપેણ દીર્ઘમાયુઃ પ્રયચ્છતિ ॥
વૃત્તિસંપત્પ્રદો હ્યેષ પૃથુરૂપેણ ભાવિતઃ

ગઙ્ગાદિતીર્થફલદો વાચસ્પતિરુપાસિતઃ ॥
અંતસ્તમઃ પ્રણુદતિ ભાસ્વદ્રૂપેણ ભાવિતઃ

સૌભાગ્યમતુલં દદ્યાદમૃતાંશુરુપાસિતઃ ॥
વિદ્યાષ્ટાદશતત્ત્વજ્ઞો વાક્પતિત્વેન ભાવયન્

વાજિમેધાદિયજ્ઞાનાં ફલદોઽયં સનાતનઃ ॥
યજ્ઞેશ્વરસ્વરૂપેણ ભાવિતોઽયં જગન્મયઃ

ધ્યાતઃ કુબેરરૂપેણ સમૃદ્ધિમતુલાં દદેત્

એવં દયાંબુધિરસૌ તસ્મિન્નીલાચલે વસન્ ॥
દીનાનાથાનુગ્રહાય દારુવ્યાજશરીરવાન્

પ્રયાત તત્ર ભો વિપ્રા વસધ્વં સુસમાહિતાઃ ॥
શ્રીશપાદાબ્જયુગલં શરણં તત્પ્રપદ્યત

ઐહિકામુષ્મિકાન્ભોગાન્વાઞ્છધ્વં યદિ શાશ્વતાન્ ॥
અન્તે મુક્તિં ચ કૈવલ્યાં યથેચ્છં તત્ર પ્રાપ્નુત

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં દ્વિતીયે વૈષ્ણવખણ્ડે પુરુષોત્તમક્ષેત્રમાહાત્મ્યે સપ્તચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ