સ્કંદ પુરાણ · શ્લોક 2.40-2
॥ અથ વ્યાસપ્રોક્તાકાશગંગાસ્નાનકાલનિર્ણયઃ ॥
॥ શ્રીસૂત ઉવાચ ॥ ॥
અંજનાપિ વરં લબ્ધ્વા ભર્ત્રા સાકં મુમોદ હ ॥
બ્રહ્માદીનાગતાન્દૃષ્ટ્વા વિસ્મયાવિષ્ટમાનસા
પત્યા સાકં તતઃ સ્વસ્થા ચાંજના મંજુભાષિણી ॥
બ્રહ્માદિભિરનુજ્ઞાતો વ્યાસો વેદવિદાં વરઃ
અઞ્જના તામુવાચેદં મેઘગમ્ભીરયા ગિરા
॥ વ્યાસ ઉવાચ ॥ ॥
અઞ્જને શૃણુ મદ્વાક્યં સર્વલોકોપકારકમ્ ॥
મતઙ્ગસ્ય ઋષેર્વાક્યં શ્રુત્વા નિર્મલચેતસા
યસ્માત્તુ વેંકટં ગત્વા તપઃ કૃત્વા સુદુષ્કરમ્ ॥
પ્રસૂયતે ત્વયા પુત્રઃ શૂરસ્ત્રૈલોક્યવિક્રમઃ
ઇદં તીર્થોત્તમં તસ્માત્પ્રત્યક્ષદિવસે તવ ॥
ગંગાદ્યાનિ ચ તીર્થાનિ સમાયાંતિ જગત્ત્રયે
વેંકટાદ્રિસમં તીર્થં બ્રહ્માણ્ડે નાસ્તિ કિઞ્ચન ॥
તત્રાપ્યત્યન્તપુણ્યા વૈ સ્વામિપુષ્કરિણી શુભા
તતોઽધિકમિદં તીર્થં પ્રત્યક્ષં દિવસે તવ ॥
સ્નાનાર્થં યે સમાયાંતિ ચિત્રાઋક્ષસમન્વિતે
મેષં પૂષણિ સંપ્રાપ્તે પૂર્ણિમાયાં શુભે દિને ॥
શૃણુ તેષાં ફલં દેવિ વક્ષ્યામિ તવ સુવ્રતે
ગંગાદિસર્વતીર્થેષુ દ્વાદશાબ્દં વરાનને ॥
યત્ફલં વિદ્યતે દેવિ તત્ફલં ભવતિ ધુવમ્
દાનાનિ કુર્વતાં પુંસાં તેષાં શૃણુ ફલોન્નતિમ્ ॥
સ્થાને તૂક્તં ફલં દેવિ વિદ્ધિ તેષાં વરાનને
॥ અઞ્જનોવાચ ॥ ॥
કાર્યાણિ યાનિ દાનાનિ વેંકટાદ્રૌ નગોત્તમે ॥
તાનિ સર્વાણિ વિપ્રેન્દ્ર વદ વેદવિદાં વર
॥ અથ વ્યાસપ્રોક્તશ્રીવેંકટાચલકરણીયદાનપ્રશંસા ॥
॥ વ્યાસ ઉવાચ ॥
અન્નદાનં વસ્ત્રદાનં દ્વયમેતત્પ્રશસ્યતે ॥
પિતુઃ શ્રાદ્ધં વિશેષેણ વેંકટાદ્રૌ નગોત્તમે
સુવર્ણં યે પ્રયચ્છન્તિ પ્રીતયે મધુઘાતિનઃ ॥
સર્વલોકં સમાસાદ્ય મોદન્તે મુનિસત્તમાઃ
શાલગ્રામશિલાદાનં યે કુર્વન્તિ નગોત્તમે ॥
અંગભંગમવાપ્નોતિ સ્વાનુભૂતિં ચ વિન્દતિ
યો દદાતિ દ્વિજેન્દ્રાય ગોદાનં ચ કુટુમ્બિને ॥
રોમસંખ્યાપ્રમાણેન વિષ્ણુલોકે વિરાજતે
ભૂમિં દદાતિ યો દેવિ બ્રાહ્મણાય કુટુમ્બિને ॥
તસ્યાશ્ચ પુણ્યફલં વક્તું કઃ શક્તો દિવિ વા ભુવિ
કન્યાં દદાતિ યો દેવિ શ્રોત્રિયાય દ્વિજાતયે ॥
વિષ્ણુલોકં સમાસાદ્ય મોદતે પિતૃભિઃ સહ ॥
પ્રપાં કુર્વન્તિ યે દેવિ શીતલોદકસંયુતામ્ ॥
તેષાં પુણ્યફલં વક્તું શેષેણાપિ ન શક્યતે
તિલં દદાતિ વિપ્રાય શ્રોત્રિયાય કુટુંબિને ॥
સર્વપાપવિનિર્મુક્તો વિષ્ણુલોકં સ ગચ્છતિ
ધાન્યદાનં પ્રશંસન્તિ વિપ્રા વેદવિદાં વરાઃ ॥
બહુપુત્રા ભવિષ્યન્તિ ધાન્યદાનં પ્રકુર્વતામ્
ગન્ધચમ્પકપુષ્પાદીઞ્છત્રવ્યજનચામરાન્ ॥
તામ્બૂલઘનસારાદીન્યો દદાતિ દ્વિજાતયે
ભુક્ત્વા ભોગં ચિરં કાલં સ્વર્ગલોકં તતો વ્રજેત્ ॥
દિવ્યવર્ષસહસ્રં ચ ભુક્ત્વા ભોગાનનેકશઃ
સાર્વભૌમસ્તતો ભૂત્વા તત્ર ભુક્ત્વા ચિરં મહીમ્ ॥
તતો વિપ્રત્વમાસાદ્ય વેદવેદાન્તપારગઃ
તતો મુક્તિં સમાયાતિ પ્રસાદાચ્ચક્રપાણિનઃ ॥
ઇત્યેતત્કથિતં દેવિ વેંકટાચલવૈભવમ્
ય એતચ્છૃણુયાન્નિત્યં યશ્ચાપિ પરિકીર્તયેત્ ॥
સર્વપાપવિનિર્મુક્તો વિષ્ણુલોકં સ ગચ્છતિ
ઇત્યેતત્કથિતં પૂર્વં વ્યાસેનૈવ મહાત્મના ॥
શૃણુયાદ્વા પઠેદ્વાપિ કૃતકૃત્યો ભવિષ્યતિ
તસ્યૈવ વંશજાઃ સર્વે મુક્તિં યાન્તિ ન સંશયઃ
॥
ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં દ્વિતીયે વૈષ્ણવખણ્ડે શ્રીવેંકટાચલમાહાત્મ્યેઽઞ્જનાવરલબ્ધ્યાકાશગંગા સ્નાનકાલનિર્ણયાદિવર્ણનંનામ ચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ
॥ સમાપ્તમિદં સ્કાન્દપુરાણાન્તર્ગતં શ્રીવેંકટાચલમાહાત્મ્યમ્ ॥
દેવનાગરી યુનિકોડ રૂપાન્તરણ – 13-9-2015ઈ.(ભાદ્રપદ કૃષ્ણ અમાવાસ્યા, વિક્રમ સંવત્ 2072)
મૂળ પાઠ: skandapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0