શિવ પુરાણ · અધ્યાય 2.3.9

નારદ ઉવાચ ॥
વિધે તાત ત્વયા શૈવવર પ્રાજ્ઞાદ્ભુતા કથા ॥
વર્ણિતા કરુણાં કૃત્વા પ્રીતિર્મે વર્દ્ધિતાધિકમ્

વિધે ગતે સ્વકં ધામ મયિ વૈ દિવ્યદર્શગે ॥
તતઃ કિમભવત્તાત કૃપયા તદ્વદાધુના

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
ગતે ત્વયિ મુને સ્વર્ગે કિયત્કાલે ગતે સતિ ॥
મેના પ્રાપ્યેકદા શૈલનિકટં પ્રણનામ સા

સ્થિત્વા સવિનયમ્પ્રાહ સ્વનાથં ગિરિકામિની ॥
તત્ર શૈલાધિનાથં સા પ્રાણપ્રિયસુતા સતી

મેનોવાચ ॥
મુનિવાક્યં ન બુદ્ધં મે સમ્યઙ્ નારીસ્વભાવતઃ ॥
વિવાહં કુરુ કન્યાયાસ્સુન્દરેણ વરેણ હ

સર્વથા હિ ભવેત્તત્રોદ્વાહોઽપૂર્વસુખાવહઃ ॥
વરશ્ચ ગિરિજાયાસ્તુ સુલક્ષણકુલોદ્ભવઃ

પ્રાણપ્રિયા સુતા મે હિ સુખિતા સ્યાદ્યથા પ્રિય ॥
સદ્વરં પ્રાપ્ય સુપ્રીતા તથા કુરુ નમોઽસ્તુ તે

બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યુક્તાશ્રુમુખી મેના પત્યંઘ્ર્યોઃ પતિતા તદા ॥
તામુત્થાપ્ય ગિરિઃ પ્રાહ યથાવત્પ્રજ્ઞસત્તમઃ

હિમાલય ઉવાચ ॥
શૃણુ ત્વં મેનકે દેવિ યથાર્થં વચ્મિ તત્ત્વતઃ॥
ભ્રમં ત્યજ મુનેર્વાક્યં વિતથં ન કદાચન

યદિ સ્નેહઃ સુતાયાસ્તે સુતાં શિક્ષય સાદરમ્ ॥
તપઃ કુર્યાચ્છંકરસ્ય સા ભક્ત્યા સ્થિરચેતસા

ચેત્પ્રસન્નઃ શિવઃ કાલ્યાઃ પાણિં ગૃહ્ણાતિ મેનકે ॥
સર્વં ભૂયાચ્છુભં નશ્યેન્નારદોક્તમમંગલમ્

અમંગલાનિ સર્વાણિ મંગલાનિ સદાશિવે ॥
તસ્માત્સુતાં શિવપ્રાપ્ત્યૈ તપસે શિક્ષય દ્રુતમ્

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યાકર્ણ્ય ગિરેર્વાક્યં મેના પ્રીતતરાઽભવત્ ॥
સુતોપકંઠમગમદુપદેષ્ટું તદોરુચિમ્

સુતાઙ્ગં સુકુમારં હિ દૃષ્ટ્વાતીવાથ મેનકા ॥
વિવ્યથે નેત્રયુગ્મે ચાશ્રુપૂર્ણેઽભવતાં દ્રુતમ્ ॥

સુતાં સમુપદેષ્ટું તન્ન શશાક ગિરિપ્રિયા ॥
બુબુધે પાર્વતી તદ્વૈ જનનીઙ્ગિતમાશુ સા

અથ સા કાલિકા દેવી સર્વજ્ઞા પરમેશ્વરી ॥
ઉવાચ જનનીં સદ્યઃ સમાશ્વાસ્ય પુનઃ પુનઃ

પાર્વત્યુવાચ ॥
માતશ્શૃણુ મહાપ્રાજ્ઞેઽદ્યતને ઽજમુહૂર્તકે ॥
રાત્રૌ દૃષ્ટો મયા સ્વપ્નસ્તં વદામિ કૃપાં કુરુ

વિપ્રશ્ચૈવ તપસ્વી માં સદયઃ પ્રીતિપૂર્વકમ્ ॥
ઉપાદિદેશ સુતપઃ કર્તું માતશ્શિવસ્ય વૈ

બ્રહ્મોવાચ ॥
તચ્છ્રુત્વા મેનકા શીઘ્રં પતિમાહૂય તત્ર ચ ॥
તત્સ્વપ્નં કથયામાસ સુતા દૃષ્ટમશેષતઃ ॥

સુતાસ્વપ્નમથાકર્ણ્ય મેનકાતો ગિરીશ્વરઃ ॥
ઉવાચ પરમપ્રીતઃ પ્રિયાં સમ્બોધયન્ગિરા

॥ ગિરીશ્વર ઉવાચ ॥
હે પ્રિયેઽપરરાત્રાન્તે સ્વપ્નો દૃષ્ટો મયાપિ હિ ॥
તં શૃણુ ત્વં મહાપ્રીત્યા વચ્મ્યહં તં સમાદરાત્

એકસ્તપસ્વી પરમો નારદોક્તવરાં ગધૃક્ ॥
પુરોપકંઠં સુપ્રીત્યા તપઃ કર્તું સમાગતઃ

ગૃહીત્વા સ્વસુતાં તત્રાગમં પ્રીતતરોપ્યહમ્ ॥
મયા જ્ઞાતસ્સ વૈ શમ્ભુર્નારદો ક્તવરઃ પ્રભુઃ

સેવાર્થં તસ્ય તનયામુપદિશ્ય તપસ્વિનઃ ॥ તં
વૈ પ્રાર્થિતવાંસ્તસ્યાં ન તદાંગીચકાર સઃ

અભૂદ્વિવાદસ્તુમહાન્સાંખ્યવેદાન્તસંમતઃ ॥
તતસ્તદાજ્ઞયા તત્ર સંસ્થિતાસીત્સુતા મમ

નિધાય હૃદિ તં કામં સિષેવે ભક્તિતશ્ચ સા ॥
ઇતિ દૃષ્ટં મયા સ્વપ્નં પ્રોક્તવાંસ્તે વરાનને

તતો મેને કિયત્કાલં પરીક્ષ્યં તત્ફલં પ્રિયે ॥
યોગ્યમસ્તીદમેવેહ બુધ્યસ્વ ત્વં મમ ધ્રુવમ્

॥ બ્રહ્મોવાચ ॥
ઇત્યુક્ત્વા ગિરિરાજશ્ચ મેનકા વૈ મુનીશ્વર ॥
સન્તસ્થતુઃ પરીક્ષન્તીં તત્ફલં શુદ્ધચેતસૌ

ઇત્થમ્વ્યતીતેઽલ્પદિને પરમેશઃ સતાં ગતિઃ ॥
સતીવિરહસુવ્યગ્રો ભ્રમન્સર્વત્ર સૂતિકૃત્

તત્રાજગામ સુપ્રીત્યા કિયદ્ગુણયુતઃ પ્રભુઃ ॥
તપઃ કર્તું સતીપ્રેમવિરહાકુલમાનસઃ

તપશ્ચકાર સ્વં તત્ર પાર્વતી સેવને રતા ॥
સખીભ્યાં સહિતા નિત્યં પ્રસન્નાર્થમભૂત્તદા

વિદ્ધોઽઽપિ માર્ગણૈશ્શમ્ભુર્વિકૃતિં નાપ સ પ્રભુઃ ॥
પ્રેષિતેન સુરૈસ્સ્વાત્મમોહનાર્થં સ્મરેણ વૈ

દગ્ધ્વા સ્મરં ચ તત્રૈવ સ્વવહ્નિનયનેન સઃ ॥
સ્મૃત્વા મમ વચઃ ક્રુદ્ધો મહ્યમન્તર્દધે તતઃ

તતઃ કાલેન કિયતા વિનાશ્ય ગિરિજામદમ્ ॥
પ્રસાદિતસ્સુતપસા પ્રસન્નોઽભૂન્મહેશ્વરઃ

લૌકિકાચારમાશ્રિત્ય રુદ્રો વિષ્ણુપ્રસાદિતઃ ॥
કાલીં વિવાહયામાસ તતોઽભૂદ્બહુમંગલમ્

ઇત્યેતત્કથિતં તાત સમાસાચ્ચરિતં વિભોઃ ॥
શંકરસ્ય પરં દિવ્યં કિં ભૂયઃ શ્રોતુમિ ચ્છસિ

ઇતિ શ્રીશિવમહાપુરાણે દ્વિતીયાયાં રુદ્રસંહિતાયાં તૃતીયે પાર્વતીખણ્ડે સ્વપ્નવર્ણ્ણનપૂ૦ સંક્ષેપશિવચરિતવર્ણનં નામ નવમોઽધ્યાયઃ