સેવ્યસેવકોપદેશઃ · શ્લોક 1-20

વિભૂષણાય મહતે તૃષ્ણાતિમિરહારિણે ।
નમઃ સંતોષરત્નાય સેવાવિષવિનાશિને ॥

ઉત્સૃજ્ય નિજકાર્યાણિ સદ્ભિર્ બાષ્પાકુલેક્ષણમ્ ।
સેવ્યસેવકસેવાનાં ક્રિયતામ્ અનુશાસનમ્ ॥

દર્પાદ્ એકઃ પરો લોભાદ્ દ્વાવ્ અન્ધૌ સેવ્યસેવકૌ ।
ધનોષ્મદૈન્યવિકૃતી મુખે કઃ કસ્ય પશ્યતિ ॥

દુર્વારમોહલોભાન્ધો યદિ ન સ્યાદ્ અયં જનઃ ।
કઃ ક્રૂરક્રોધવિધુરં સહેત ધનિનાં મુખમ્ ॥

યઃ પૃથ્વીમ્ અપિ દર્પાન્ધો ન પશ્યતિ પુરઃસ્થિતામ્ ।
સ દૈન્યલઘુતાં યાતં કથં સેવકમ્ ઈક્ષતે ॥

અગતિં વાહયત્ય્ એકો બધિરં સ્તૌતિ ચાપરઃ ।
અહો જગતિ હાસ્યાય નિર્લજ્જૌ સેવ્યસેવકૌ ॥

દૂરં હુંકારમાત્રેણ વિસૃષ્ટો માર્ગણઃ સદા ।
ગુણભ્રષ્ટઃ ક્રિયાહીનો નોદ્વેગં યાતિ સેવકઃ ॥

મન્યે સુકૃતિના તેન ભાગીરથ્યાં કૃતં તપઃ ।
વૈરાગ્યભાગી રથ્યાં યઃ સેવાસુ ન વિગાહતે ॥

કથિતક્લેશવાપેન શાપેનેવ વિપાકિના ।
સેવાતાપેન પચ્યન્તે ન હ્ય્ અદુષ્કૃતિનો નરાઃ ॥

અદૈન્યપુણ્યમનસાં યશસ્ તેષાં વિરાજતે ।
સેવાપઙ્કકલઙ્કાનાં યૈર્ ન પાત્રીકૃતં શિરઃ ॥

પ્રભુપ્રણામે જઠરં દૈન્યમૂકં વિલોકયન્ ।
પ્રવેષ્ટું સેવકઃ શઙ્કે વિલક્ષઃ ક્ષિતિમ્ ઈક્ષતે ॥

સેવાધ્વજો ઽઞ્જલિર્ મૂર્ધ્નિ હૃદિ દૈન્યં મુખે સ્તુતિઃ ।
આશાગ્રહગૃહીતાનાં કિયતીયં વિડમ્બના ॥

અકાલાગમનક્રોધવિધુરેશ્વરચક્ષુષા ।
ક્ષિપ્રં સ્મર ઇવાયાતિ સેવકો દુગ્ધભૂતિતામ્ ॥

પુનઃ સેવાવમાનાનાં તેન દત્તં તિલોદકમ્ ।
પ્રવિશ્ય વાહિનીં યેન ખડ્ગપાત્રીકૃતં વપુઃ ॥

કણવૃત્તિપરિક્લિષ્ટઃ કષ્ટં સેવકચાતકઃ ।
ઘનાશાનિરતો નિત્યમ્ ઉદ્ગ્રીવઃ પરિશુષ્યતિ ॥

નિઃસંતોષઃ પરિત્યજ્ય ભ્રમરઃ પુષ્પિતં વનમ્ ।
સેવતે દાનલોભેન માતઙ્ગમ્ અપિ સેવકઃ ॥

જડસેવાપરિક્લિષ્ટસ્ તીવ્રદમ્ભબકવ્રતઃ ।
કૃચ્છ્રેણ ક્ષણિકાં પ્રીતિમ્ આસાદયતિ સેવકઃ ॥

નિત્યમ્ ઉન્નતિકામો ઽપિ માનભઙ્ગાદ્ અધોમુખઃ ।
યત્ સત્યમ્ ઉભયભ્રષ્ટસ્ ત્રિશઙ્કુર્ ઇવ સેવકઃ ॥

સ્વમાંસવિક્રયાસક્તઃ પ્રભુવેતાલઘટ્ટિતઃ ।
નિઃસત્ત્વઃ પ્રલયં યાતિ રાત્રિસેવાસુ સેવકઃ ॥

ભૂમિશાયી નિરાહારઃ શીતવાતાતપક્ષતઃ ।
મુનિવ્રતો ઽપિ નરકક્લેશમ્ અશ્નાતિ સેવકઃ ॥