સંવિત્સિદ્ધિ (અન્ય આવૃત્તિ) · શ્લોક 200-207

અભાસમાને વિજ્ઞાને ન ચાત્માર્થાવભાસનમ્
ઇતિ સંવિદ્વિવર્તત્વં પ્રપઞ્ચઃ સ્ફુટમ્ અઞ્ચતિ ॥

(મૈવં સ્માર્થાન્ પરિભવઃ) પ્રત્યક્ષેણ બલીયસા
સંરક્ષ્યમાણભેદાસ્ તે નાનુમાનાનુવર્તિનઃ ॥

તથા હીદમ્ અહં વેદ્મીત્ય્ અન્યોન્યાનાત્મના સ્ફુટમ્
ત્રયં સાક્ષાચ્ ચકાસ્તીતિ સર્વેષામ્ અત્મસાક્ષિકમ્ ॥

પ્રત્યક્ષપ્રતિપક્ષં ચ નાનુમાનં પ્રવર્તતે
ન હિ વહ્નેર્ અનુષ્ણત્વં દ્રવ્યત્વાદ્ અનુમીયતે ॥

કિઞ્ ચ હેતુર્ વિરુદ્ધો ઽયં સહભાવો દ્વયોર્ યતઃ
તવાપિ ન હિ સંવિતિઃ સ્વાત્મના સહ ભાસતે ॥

નીલાદ્યુપપ્લવાપેત સ્વચ્છચિન્માત્રસન્તતિઃ
સ્વાપાદૌ ભાસતે, નૈવમ્ અર્થઃ સંવેદનાત્ પૃથક્
તેન સંવેદનં સત્યં અંવેદ્યો ઽર્થસ્ ત્વ્ અસન્ન્ ઇતિ ॥

તદ્ એતદ્ અપરામૃષ્ટ સ્વવાગ્બાધસ્ય જલ્પિતમ્
અહોપલમ્ભનિયમો યેનૈવં સતિ હીયતે ॥

યસ્માદ્ ઋતે યદ્ આભાતિ ભાતિ (ત)સ્માદ્ ઋતે ઽપિ તત્
ઘટાદ્ ઋતે ઽપિ નિર્ભાતઃ પટાદ્ ઇવ ઘટઃ સ્વયમ્ ॥