ઋગ્વેદ · અધ્યાય 9.094

અધિ યદ્ અસ્મિન્ વાજિનીવ શુભઃ સ્પર્ધન્તે ધિયઃ સૂર્યે ન વિશઃ ।
અપો વૃણાનઃ પવતે કવીયન્ વ્રજં ન પશુવર્ધનાય મન્મ ॥

દ્વિતા વ્યૂર્ણ્વન્ન્ અમૃતસ્ય ધામ સ્વર્વિદે ભુવનાનિ પ્રથન્ત ।
ધિયઃ પિન્વાનાઃ સ્વસરે ન ગાવ ઋતાયન્તીર્ અભિ વાવશ્ર ઇન્દુમ્ ॥

પરિ યત્ કવિઃ કાવ્યા ભરતે શૂરો ન રથો ભુવનાનિ વિશ્વા ।
દેવેષુ યશો મર્તાય ભૂષન્ દક્ષાય રાયઃ પુરુભૂષુ નવ્યઃ ॥

શ્રિયે જાતઃ શ્રિય આ નિર્ ઇયાય શ્રિયં વયો જરિતૃભ્યો દધાતિ ।
શ્રિયં વસાના અમૃતત્વમ્ આયન્ ભવન્તિ સત્યા સમિથા મિતદ્રૌ ॥

ઇષમ્ ઊર્જમ્ અભ્ય્ અ1ર્ષાશ્વં ગામ્ ઉરુ જ્યોતિઃ કૃણુહિ મત્સિ દેવાન્ ।
વિશ્વાનિ હિ સુષહા તાનિ તુભ્યમ્ પવમાન બાધસે સોમ શત્રૂન્ ॥