ઋગ્વેદ · અધ્યાય 8.059

ઇમાનિ વામ્ ભાગધેયાનિ સિસ્રત ઇન્દ્રાવરુણા પ્ર મહે સુતેષુ વામ્ ।
યજ્ઞે-યજ્ઞે હ સવના ભુરણ્યથો યત્ સુન્વતે યજમાનાય શિક્ષથઃ ॥

નિષ્ષિધ્વરીર્ ઓષધીર્ આપ આસ્તામ્ ઇન્દ્રાવરુણા મહિમાનમ્ આશત ।
યા સિસ્રતૂ રજસઃ પારે અધ્વનો યયોઃ શત્રુર્ નકિર્ આદેવ ઓહતે ॥

સત્યં તદ્ ઇન્દ્રાવરુણા કૃશસ્ય વામ્ મધ્વ ઊર્મિં દુહતે સપ્ત વાણીઃ ।
તાભિર્ દાશ્વાંસમ્ અવતં શુભસ્ પતી યો વામ્ અદબ્ધો અભિ પાતિ ચિત્તિભિઃ ॥

ઘૃતપ્રુષઃ સૌમ્યા જીરદાનવઃ સપ્ત સ્વસારઃ સદન ઋતસ્ય ।
યા હ વામ્ ઇન્દ્રાવરુણા ઘૃતશ્ચુતસ્ તાભિર્ ધત્તં યજમાનાય શિક્ષતમ્ ॥

અવોચામ મહતે સૌભગાય સત્યં ત્વેષાભ્યામ્ મહિમાનમ્ ઇન્દ્રિયમ્ ।
અસ્માન્ સ્વ્ ઇન્દ્રાવરુણા ઘૃતશ્ચુતસ્ ત્રિભિઃ સાપ્તેભિર્ અવતં શુભસ્ પતી ॥

ઇન્દ્રાવરુણા યદ્ ઋષિભ્યો મનીષાં વાચો મતિં શ્રુતમ્ અદત્તમ્ અગ્રે ।
યાનિ સ્થાનાન્ય્ અસૃજન્ત ધીરા યજ્ઞં તન્વાનાસ્ તપસાભ્ય્ અપશ્યમ્ ॥

ઇન્દ્રાવરુણા સૌમનસમ્ અદૃપ્તં રાયસ્ પોષં યજમાનેષુ ધત્તમ્ ।
પ્રજામ્ પુષ્ટિમ્ ભૂતિમ્ અસ્માસુ ધત્તં દીર્ઘાયુત્વાય પ્ર તિરતં ન આયુઃ ॥