ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.090

પ્ર વીરયા શુચયો દદ્રિરે વામ્ અધ્વર્યુભિર્ મધુમન્તઃ સુતાસઃ ।
વહ વાયો નિયુતો યાહ્ય્ અચ્છા પિબા સુતસ્યાન્ધસો મદાય ॥

ઈશાનાય પ્રહુતિં યસ્ ત આનટ્ છુચિં સોમં શુચિપાસ્ તુભ્યં વાયો ।
કૃણોષિ તમ્ મર્ત્યેષુ પ્રશસ્તં જાતો-જાતો જાયતે વાજ્ય્ અસ્ય ॥

રાયે નુ યં જજ્ઞતૂ રોદસીમે રાયે દેવી ધિષણા ધાતિ દેવમ્ ।
અધ વાયું નિયુતઃ સશ્ચત સ્વા ઉત શ્વેતં વસુધિતિં નિરેકે ॥

ઉચ્છન્ન્ ઉષસઃ સુદિના અરિપ્રા ઉરુ જ્યોતિર્ વિવિદુર્ દીધ્યાનાઃ ।
ગવ્યં ચિદ્ ઊર્વમ્ ઉશિજો વિ વવ્રુસ્ તેષામ્ અનુ પ્રદિવઃ સસ્રુર્ આપઃ ॥

તે સત્યેન મનસા દીધ્યાનાઃ સ્વેન યુક્તાસઃ ક્રતુના વહન્તિ ।
ઇન્દ્રવાયૂ વીરવાહં રથં વામ્ ઈશાનયોર્ અભિ પૃક્ષઃ સચન્તે ॥

ઈશાનાસો યે દધતે સ્વર્ ણો ગોભિર્ અશ્વેભિર્ વસુભિર્ હિરણ્યૈઃ ।
ઇન્દ્રવાયૂ સૂરયો વિશ્વમ્ આયુર્ અર્વદ્ભિર્ વીરૈઃ પૃતનાસુ સહ્યુઃ ॥

અર્વન્તો ન શ્રવસો ભિક્ષમાણા ઇન્દ્રવાયૂ સુષ્ટુતિભિર્ વસિષ્ઠાઃ ।
વાજયન્તઃ સ્વ્ અવસે હુવેમ યૂયમ્ પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ ॥