ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.081

પ્રત્ય્ ઉ અદર્શ્ય્ આયત્ય્ ઉ1ચ્છન્તી દુહિતા દિવઃ ।
અપો મહિ વ્યયતિ ચક્ષસે તમો જ્યોતિષ્ કૃણોતિ સૂનરી ॥

ઉદ્ ઉસ્રિયાઃ સૃજતે સૂર્યઃ સચાઁ ઉદ્યન્ નક્ષત્રમ્ અર્ચિવત્ ।
તવેદ્ ઉષો વ્યુષિ સૂર્યસ્ય ચ સમ્ ભક્તેન ગમેમહિ ॥

પ્રતિ ત્વા દુહિતર્ દિવ ઉષો જીરા અભુત્સ્મહિ ।
યા વહસિ પુરુ સ્પાર્હં વનન્વતિ રત્નં ન દાશુષે મયઃ ॥

ઉચ્છન્તી યા કૃણોષિ મંહના મહિ પ્રખ્યૈ દેવિ સ્વર્ દૃશે ।
તસ્યાસ્ તે રત્નભાજ ઈમહે વયં સ્યામ માતુર્ ન સૂનવઃ ॥

તચ્ ચિત્રં રાધ આ ભરોષો યદ્ દીર્ઘશ્રુત્તમમ્ ।
યત્ તે દિવો દુહિતર્ મર્તભોજનં તદ્ રાસ્વ ભુનજામહૈ ॥

શ્રવઃ સૂરિભ્યો અમૃતં વસુત્વનં વાજાઁ અસ્મભ્યં ગોમતઃ ।
ચોદયિત્રી મઘોનઃ સૂનૃતાવત્ય્ ઉષા ઉચ્છદ્ અપ સ્રિધઃ ॥