ઋગ્વેદ · અધ્યાય 7.015

ઉપસદ્યાય મીળ્હુષ આસ્યે જુહુતા હવિઃ ।
યો નો નેદિષ્ઠમ્ આપ્યમ્ ॥

યઃ પઞ્ચ ચર્ષણીર્ અભિ નિષસાદ દમે-દમે ।
કવિર્ ગૃહપતિર્ યુવા ॥

સ નો વેદો અમાત્યમ્ અગ્ની રક્ષતુ વિશ્વતઃ ।
ઉતાસ્માન્ પાત્વ્ અંહસઃ ॥

નવં નુ સ્તોમમ્ અગ્નયે દિવઃ શ્યેનાય જીજનમ્ ।
વસ્વઃ કુવિદ્ વનાતિ નઃ ॥

સ્પાર્હા યસ્ય શ્રિયો દૃશે રયિર્ વીરવતો યથા ।
અગ્રે યજ્ઞસ્ય શોચતઃ ॥

સેમાં વેતુ વષટ્કૃતિમ્ અગ્નિર્ જુષત નો ગિરઃ ।
યજિષ્ઠો હવ્યવાહનઃ ॥

નિ ત્વા નક્ષ્ય વિશ્પતે દ્યુમન્તં દેવ ધીમહિ ।
સુવીરમ્ અગ્ન આહુત ॥

ક્ષપ ઉસ્રશ્ ચ દીદિહિ સ્વગ્નયસ્ ત્વયા વયમ્ ।
સુવીરસ્ ત્વમ્ અસ્મયુઃ ॥

ઉપ ત્વા સાતયે નરો વિપ્રાસો યન્તિ ધીતિભિઃ ।
ઉપાક્ષરા સહસ્રિણી ॥

અગ્ની રક્ષાંસિ સેધતિ શુક્રશોચિર્ અમર્ત્યઃ ।
શુચિઃ પાવક ઈડ્યઃ ॥

સ નો રાધાંસ્ય્ આ ભરેશાનઃ સહસો યહો ।
ભગશ્ ચ દાતુ વાર્યમ્ ॥

ત્વમ્ અગ્ને વીરવદ્ યશો દેવશ્ ચ સવિતા ભગઃ ।
દિતિશ્ ચ દાતિ વાર્યમ્ ॥

અગ્ને રક્ષા ણો અંહસઃ પ્રતિ ષ્મ દેવ રીષતઃ ।
તપિષ્ઠૈર્ અજરો દહ ॥

અધા મહી ન આયસ્ય્ અનાધૃષ્ટો નૃપીતયે ।
પૂર્ ભવા શતભુજિઃ ॥

ત્વં નઃ પાહ્ય્ અંહસો દોષાવસ્તર્ અઘાયતઃ ।
દિવા નક્તમ્ અદાભ્ય ॥