ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.073

યદ્ અદ્ય સ્થઃ પરાવતિ યદ્ અર્વાવત્ય્ અશ્વિના ।
યદ્ વા પુરૂ પુરુભુજા યદ્ અન્તરિક્ષ આ ગતમ્ ॥

ઇહ ત્યા પુરુભૂતમા પુરૂ દંસાંસિ બિભ્રતા ।
વરસ્યા યામ્ય્ અધ્રિગૂ હુવે તુવિષ્ટમા ભુજે ॥

ઈર્માન્યદ્ વપુષે વપુશ્ ચક્રં રથસ્ય યેમથુઃ ।
પર્ય્ અન્યા નાહુષા યુગા મહ્ના રજાંસિ દીયથઃ ॥

તદ્ ઊ ષુ વામ્ એના કૃતં વિશ્વા યદ્ વામ્ અનુ ષ્ટવે ।
નાના જાતાવ્ અરેપસા સમ્ અસ્મે બન્ધુમ્ એયથુઃ ॥

આ યદ્ વાં સૂર્યા રથં તિષ્ઠદ્ રઘુષ્યદં સદા ।
પરિ વામ્ અરુષા વયો ઘૃણા વરન્ત આતપઃ ॥

યુવોર્ અત્રિશ્ ચિકેતતિ નરા સુમ્નેન ચેતસા ।
ઘર્મં યદ્ વામ્ અરેપસં નાસત્યાસ્ના ભુરણ્યતિ ॥

ઉગ્રો વાં કકુહો યયિઃ શૃણ્વે યામેષુ સંતનિઃ ।
યદ્ વાં દંસોભિર્ અશ્વિનાત્રિર્ નરાવવર્તતિ ॥

મધ્વ ઊ ષુ મધૂયુવા રુદ્રા સિષક્તિ પિપ્યુષી ।
યત્ સમુદ્રાતિ પર્ષથઃ પક્વાઃ પૃક્ષો ભરન્ત વામ્ ॥

સત્યમ્ ઇદ્ વા ઉ અશ્વિના યુવામ્ આહુર્ મયોભુવા ।
તા યામન્ યામહૂતમા યામન્ન્ આ મૃળયત્તમા ॥

ઇમા બ્રહ્માણિ વર્ધનાશ્વિભ્યાં સન્તુ શંતમા ।
યા તક્ષામ રથાઁ ઇવાવોચામ બૃહન્ નમઃ ॥