ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.036

સ આ ગમદ્ ઇન્દ્રો યો વસૂનાં ચિકેતદ્ દાતું દામનો રયીણામ્ ।
ધન્વચરો ન વંસગસ્ તૃષાણશ્ ચકમાનઃ પિબતુ દુગ્ધમ્ અંશુમ્ ॥

આ તે હનૂ હરિવઃ શૂર શિપ્રે રુહત્ સોમો ન પર્વતસ્ય પૃષ્ઠે ।
અનુ ત્વા રાજન્ન્ અર્વતો ન હિન્વન્ ગીર્ભિર્ મદેમ પુરુહૂત વિશ્વે ॥

ચક્રં ન વૃત્તમ્ પુરુહૂત વેપતે મનો ભિયા મે અમતેર્ ઇદ્ અદ્રિવઃ ।
રથાદ્ અધિ ત્વા જરિતા સદાવૃધ કુવિન્ નુ સ્તોષન્ મઘવન્ પુરૂવસુઃ ॥

એષ ગ્રાવેવ જરિતા ત ઇન્દ્રેયર્તિ વાચમ્ બૃહદ્ આશુષાણઃ ।
પ્ર સવ્યેન મઘવન્ યંસિ રાયઃ પ્ર દક્ષિણિદ્ ધરિવો મા વિ વેનઃ ॥

વૃષા ત્વા વૃષણં વર્ધતુ દ્યૌર્ વૃષા વૃષભ્યાં વહસે હરિભ્યામ્ ।
સ નો વૃષા વૃષરથઃ સુશિપ્ર વૃષક્રતો વૃષા વજ્રિન્ ભરે ધાઃ ॥

યો રોહિતૌ વાજિનૌ વાજિનીવાન્ ત્રિભિઃ શતૈઃ સચમાનાવ્ અદિષ્ટ ।
યૂને સમ્ અસ્મૈ ક્ષિતયો નમન્તાં શ્રુતરથાય મરુતો દુવોયા ॥