ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.027

અનસ્વન્તા સત્પતિર્ મામહે મે ગાવા ચેતિષ્ઠો અસુરો મઘોનઃ ।
ત્રૈવૃષ્ણો અગ્ને દશભિઃ સહસ્રૈર્ વૈશ્વાનર ત્ર્યરુણશ્ ચિકેત ॥

યો મે શતા ચ વિંશતિં ચ ગોનાં હરી ચ યુક્તા સુધુરા દદાતિ ।
વૈશ્વાનર સુષ્ટુતો વાવૃધાનો ઽગ્ને યચ્છ ત્ર્યરુણાય શર્મ ॥

એવા તે અગ્ને સુમતિં ચકાનો નવિષ્ઠાય નવમં ત્રસદસ્યુઃ ।
યો મે ગિરસ્ તુવિજાતસ્ય પૂર્વીર્ યુક્તેનાભિ ત્ર્યરુણો ગૃણાતિ ॥

યો મ ઇતિ પ્રવોચત્ય્ અશ્વમેધાય સૂરયે ।
દદદ્ ઋચા સનિં યતે દદન્ મેધામ્ ઋતાયતે ॥

યસ્ય મા પરુષાઃ શતમ્ ઉદ્ધર્ષયન્ત્ય્ ઉક્ષણઃ ।
અશ્વમેધસ્ય દાનાઃ સોમા ઇવ ત્ર્યાશિરઃ ॥

ઇન્દ્રાગ્ની શતદાવ્ન્ય્ અશ્વમેધે સુવીર્યમ્ ।
ક્ષત્રં ધારયતમ્ બૃહદ્ દિવિ સૂર્યમ્ ઇવાજરમ્ ॥