ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.049

શંસા મહામ્ ઇન્દ્રં યસ્મિન્ વિશ્વા આ કૃષ્ટયઃ સોમપાઃ કામમ્ અવ્યન્ ।
યં સુક્રતું ધિષણે વિભ્વતષ્ટં ઘનં વૃત્રાણાં જનયન્ત દેવાઃ ॥

યં નુ નકિઃ પૃતનાસુ સ્વરાજં દ્વિતા તરતિ નૃતમં હરિષ્ઠામ્ ।
ઇનતમઃ સત્વભિર્ યો હ શૂષૈઃ પૃથુજ્રયા અમિનાદ્ આયુર્ દસ્યોઃ ॥

સહાવા પૃત્સુ તરણિર્ નાર્વા વ્યાનશી રોદસી મેહનાવાન્ ।
ભગો ન કારે હવ્યો મતીનામ્ પિતેવ ચારુઃ સુહવો વયોધાઃ ॥

ધર્તા દિવો રજસસ્ પૃષ્ટ ઊર્ધ્વો રથો ન વાયુર્ વસુભિર્ નિયુત્વાન્ ।
ક્ષપાં વસ્તા જનિતા સૂર્યસ્ય વિભક્તા ભાગં ધિષણેવ વાજમ્ ॥

શુનં હુવેમ મઘવાનમ્ ઇન્દ્રમ્ અસ્મિન્ ભરે નૃતમં વાજસાતૌ ।
શૃણ્વન્તમ્ ઉગ્રમ્ ઊતયે સમત્સુ ઘ્નન્તં વૃત્રાણિ સંજિતં ધનાનામ્ ॥