ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.022

અયં સો અગ્નિર્ યસ્મિન્ સોમમ્ ઇન્દ્રઃ સુતં દધે જઠરે વાવશાનઃ ।
સહસ્રિણં વાજમ્ અત્યં ન સપ્તિં સસવાન્ સન્ સ્તૂયસે જાતવેદઃ ॥

અગ્ને યત્ તે દિવિ વર્ચઃ પૃથિવ્યાં યદ્ ઓષધીષ્વ્ અપ્સ્વ્ આ યજત્ર ।
યેનાન્તરિક્ષમ્ ઉર્વ્ આતતન્થ ત્વેષઃ સ ભાનુર્ અર્ણવો નૃચક્ષાઃ ॥

અગ્ને દિવો અર્ણમ્ અચ્છા જિગાસ્ય્ અચ્છા દેવાઁ ઊચિષે ધિષ્ણ્યા યે ।
યા રોચને પરસ્તાત્ સૂર્યસ્ય યાશ્ ચાવસ્તાદ્ ઉપતિષ્ઠન્ત આપઃ ॥

પુરીષ્યાસો અગ્નયઃ પ્રાવણેભિઃ સજોષસઃ ।
જુષન્તાં યજ્ઞમ્ અદ્રુહો ઽનમીવા ઇષો મહીઃ ॥

ઇળામ્ અગ્ને પુરુદંસં સનિં ગોઃ શશ્વત્તમં હવમાનાય સાધ ।
સ્યાન્ નઃ સૂનુસ્ તનયો વિજાવાગ્ને સા તે સુમતિર્ ભૂત્વ્ અસ્મે ॥