ઋગ્વેદ · અધ્યાય 3.019

અગ્નિં હોતારમ્ પ્ર વૃણે મિયેધે ગૃત્સં કવિં વિશ્વવિદમ્ અમૂરમ્ ।
સ નો યક્ષદ્ દેવતાતા યજીયાન્ રાયે વાજાય વનતે મઘાનિ ॥

પ્ર તે અગ્ને હવિષ્મતીમ્ ઇયર્મ્ય્ અચ્છા સુદ્યુમ્નાં રાતિનીં ઘૃતાચીમ્ ।
પ્રદક્ષિણિદ્ દેવતાતિમ્ ઉરાણઃ સં રાતિભિર્ વસુભિર્ યજ્ઞમ્ અશ્રેત્ ॥

સ તેજીયસા મનસા ત્વોત ઉત શિક્ષ સ્વપત્યસ્ય શિક્ષોઃ ।
અગ્ને રાયો નૃતમસ્ય પ્રભૂતૌ ભૂયામ તે સુષ્ટુતયશ્ ચ વસ્વઃ ॥

ભૂરીણિ હિ ત્વે દધિરે અનીકાગ્ને દેવસ્ય યજ્યવો જનાસઃ ।
સ આ વહ દેવતાતિં યવિષ્ઠ શર્ધો યદ્ અદ્ય દિવ્યં યજાસિ ॥

યત્ ત્વા હોતારમ્ અનજન્ મિયેધે નિષાદયન્તો યજથાય દેવાઃ ।
સ ત્વં નો અગ્ને ઽવિતેહ બોધ્ય્ અધિ શ્રવાંસિ ધેહિ નસ્ તનૂષુ ॥