ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.011

શ્રુધી હવમ્ ઇન્દ્ર મા રિષણ્યઃ સ્યામ તે દાવને વસૂનામ્ ।
ઇમા હિ ત્વામ્ ઊર્જો વર્ધયન્તિ વસૂયવઃ સિન્ધવો ન ક્ષરન્તઃ ॥

સૃજો મહીર્ ઇન્દ્ર યા અપિન્વઃ પરિષ્ઠિતા અહિના શૂર પૂર્વીઃ ।
અમર્ત્યં ચિદ્ દાસમ્ મન્યમાનમ્ અવાભિનદ્ ઉક્થૈર્ વાવૃધાનઃ ॥

ઉક્થેષ્વ્ ઇન્ નુ શૂર યેષુ ચાકન્ સ્તોમેષ્વ્ ઇન્દ્ર રુદ્રિયેષુ ચ ।
તુભ્યેદ્ એતા યાસુ મન્દસાનઃ પ્ર વાયવે સિસ્રતે ન શુભ્રાઃ ॥

શુભ્રં નુ તે શુષ્મં વર્ધયન્તઃ શુભ્રં વજ્રમ્ બાહ્વોર્ દધાનાઃ ।
શુભ્રસ્ ત્વમ્ ઇન્દ્ર વાવૃધાનો અસ્મે દાસીર્ વિશઃ સૂર્યેણ સહ્યાઃ ॥

ગુહા હિતં ગુહ્યં ગૂળ્હમ્ અપ્સ્વ્ અપીવૃતમ્ માયિનં ક્ષિયન્તમ્ ।
ઉતો અપો દ્યાં તસ્તભ્વાંસમ્ અહન્ન્ અહિં શૂર વીર્યેણ ॥

સ્તવા નુ ત ઇન્દ્ર પૂર્વ્યા મહાન્ય્ ઉત સ્તવામ નૂતના કૃતાનિ ।
સ્તવા વજ્રમ્ બાહ્વોર્ ઉશન્તં સ્તવા હરી સૂર્યસ્ય કેતૂ ॥

હરી નુ ત ઇન્દ્ર વાજયન્તા ઘૃતશ્ચુતં સ્વારમ્ અસ્વાર્ષ્ટામ્ ।
વિ સમના ભૂમિર્ અપ્રથિષ્ટારંસ્ત પર્વતશ્ ચિત્ સરિષ્યન્ ॥

નિ પર્વતઃ સાદ્ય્ અપ્રયુચ્છન્ સમ્ માતૃભિર્ વાવશાનો અક્રાન્ ।
દૂરે પારે વાણીં વર્ધયન્ત ઇન્દ્રેષિતાં ધમનિમ્ પપ્રથન્ નિ ॥

ઇન્દ્રો મહાં સિન્ધુમ્ આશયાનમ્ માયાવિનં વૃત્રમ્ અસ્ફુરન્ નિઃ ।
અરેજેતાં રોદસી ભિયાને કનિક્રદતો વૃષ્ણો અસ્ય વજ્રાત્ ॥

અરોરવીદ્ વૃષ્ણો અસ્ય વજ્રો ઽમાનુષં યન્ માનુષો નિજૂર્વાત્ ।
નિ માયિનો દાનવસ્ય માયા અપાદયત્ પપિવાન્ સુતસ્ય ॥

પિબા-પિબેદ્ ઇન્દ્ર શૂર સોમમ્ મન્દન્તુ ત્વા મન્દિનઃ સુતાસઃ ।
પૃણન્તસ્ તે કુક્ષી વર્ધયન્ત્વ્ ઇત્થા સુતઃ પૌર ઇન્દ્રમ્ આવ ॥

ત્વે ઇન્દ્રાપ્ય્ અભૂમ વિપ્રા ધિયં વનેમ ઋતયા સપન્તઃ ।
અવસ્યવો ધીમહિ પ્રશસ્તિં સદ્યસ્ તે રાયો દાવને સ્યામ ॥

સ્યામ તે ત ઇન્દ્ર યે ત ઊતી અવસ્યવ ઊર્જં વર્ધયન્તઃ ।
શુષ્મિન્તમં યં ચાકનામ દેવાસ્મે રયિં રાસિ વીરવન્તમ્ ॥

રાસિ ક્ષયં રાસિ મિત્રમ્ અસ્મે રાસિ શર્ધ ઇન્દ્ર મારુતં નઃ ।
સજોષસો યે ચ મન્દસાનાઃ પ્ર વાયવઃ પાન્ત્ય્ અગ્રણીતિમ્ ॥

વ્યન્ત્વ્ ઇન્ નુ યેષુ મન્દસાનસ્ તૃપત્ સોમમ્ પાહિ દ્રહ્યદ્ ઇન્દ્ર ।
અસ્માન્ સુ પૃત્સ્વ્ આ તરુત્રાવર્ધયો દ્યામ્ બૃહદ્ભિર્ અર્કૈઃ ॥

બૃહન્ત ઇન્ નુ યે તે તરુત્રોક્થેભિર્ વા સુમ્નમ્ આવિવાસાન્ ।
સ્તૃણાનાસો બર્હિઃ પસ્ત્યાવત્ ત્વોતા ઇદ્ ઇન્દ્ર વાજમ્ અગ્મન્ ॥

ઉગ્રેષ્વ્ ઇન્ નુ શૂર મન્દસાનસ્ ત્રિકદ્રુકેષુ પાહિ સોમમ્ ઇન્દ્ર ।
પ્રદોધુવચ્ છ્મશ્રુષુ પ્રીણાનો યાહિ હરિભ્યાં સુતસ્ય પીતિમ્ ॥

ધિષ્વા શવઃ શૂર યેન વૃત્રમ્ અવાભિનદ્ દાનુમ્ ઔર્ણવાભમ્ ।
અપાવૃણોર્ જ્યોતિર્ આર્યાય નિ સવ્યતઃ સાદિ દસ્યુર્ ઇન્દ્ર ॥

સનેમ યે ત ઊતિભિસ્ તરન્તો વિશ્વાઃ સ્પૃધ આર્યેણ દસ્યૂન્ ।
અસ્મભ્યં તત્ ત્વાષ્ટ્રં વિશ્વરૂપમ્ અરન્ધયઃ સાખ્યસ્ય ત્રિતાય ॥

અસ્ય સુવાનસ્ય મન્દિનસ્ ત્રિતસ્ય ન્ય્ અર્બુદં વાવૃધાનો અસ્તઃ ।
અવર્તયત્ સૂર્યો ન ચક્રમ્ ભિનદ્ વલમ્ ઇન્દ્રો અઙ્ગિરસ્વાન્ ॥

નૂનં સા તે પ્રતિ વરં જરિત્રે દુહીયદ્ ઇન્દ્ર દક્ષિણા મઘોની ।
શિક્ષા સ્તોતૃભ્યો માતિ ધગ્ ભગો નો બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥