ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.009

નિ હોતા હોતૃષદને વિદાનસ્ ત્વેષો દીદિવાઁ અસદત્ સુદક્ષઃ ।
અદબ્ધવ્રતપ્રમતિર્ વસિષ્ઠઃ સહસ્રમ્ભરઃ શુચિજિહ્વો અગ્નિઃ ॥

ત્વં દૂતસ્ ત્વમ્ ઉ નઃ પરસ્પાસ્ ત્વં વસ્ય આ વૃષભ પ્રણેતા ।
અગ્ને તોકસ્ય નસ્ તને તનૂનામ્ અપ્રયુચ્છન્ દીદ્યદ્ બોધિ ગોપાઃ ॥

વિધેમ તે પરમે જન્મન્ન્ અગ્ને વિધેમ સ્તોમૈર્ અવરે સધસ્થે ।
યસ્માદ્ યોનેર્ ઉદારિથા યજે તમ્ પ્ર ત્વે હવીંષિ જુહુરે સમિદ્ધે ॥

અગ્ને યજસ્વ હવિષા યજીયાઞ્ છ્રુષ્ટી દેષ્ણમ્ અભિ ગૃણીહિ રાધઃ ।
ત્વં હ્ય્ અસિ રયિપતી રયીણાં ત્વં શુક્રસ્ય વચસો મનોતા ॥

ઉભયં તે ન ક્ષીયતે વસવ્યં દિવે-દિવે જાયમાનસ્ય દસ્મ ।
કૃધિ ક્ષુમન્તં જરિતારમ્ અગ્ને કૃધિ પતિં સ્વપત્યસ્ય રાયઃ ॥

સૈનાનીકેન સુવિદત્રો અસ્મે યષ્ટા દેવાઁ આયજિષ્ઠઃ સ્વસ્તિ ।
અદબ્ધો ગોપા ઉત નઃ પરસ્પા અગ્ને દ્યુમદ્ ઉત રેવદ્ દિદીહિ ॥