ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.166

તન્ નુ વોચામ રભસાય જન્મને પૂર્વમ્ મહિત્વં વૃષભસ્ય કેતવે ।
ઐધેવ યામન્ મરુતસ્ તુવિષ્વણો યુધેવ શક્રાસ્ તવિષાણિ કર્તન ॥

નિત્યં ન સૂનુમ્ મધુ બિભ્રત ઉપ ક્રીળન્તિ ક્રીળા વિદથેષુ ઘૃષ્વયઃ ।
નક્ષન્તિ રુદ્રા અવસા નમસ્વિનં ન મર્ધન્તિ સ્વતવસો હવિષ્કૃતમ્ ॥

યસ્મા ઊમાસો અમૃતા અરાસત રાયસ્ પોષં ચ હવિષા દદાશુષે ।
ઉક્ષન્ત્ય્ અસ્મૈ મરુતો હિતા ઇવ પુરૂ રજાંસિ પયસા મયોભુવઃ ॥

આ યે રજાંસિ તવિષીભિર્ અવ્યત પ્ર વ એવાસઃ સ્વયતાસો અધ્રજન્ ।
ભયન્તે વિશ્વા ભુવનાનિ હર્મ્યા ચિત્રો વો યામઃ પ્રયતાસ્વ્ ઋષ્ટિષુ ॥

યત્ ત્વેષયામા નદયન્ત પર્વતાન્ દિવો વા પૃષ્ઠં નર્યા અચુચ્યવુઃ ।
વિશ્વો વો અજ્મન્ ભયતે વનસ્પતી રથીયન્તીવ પ્ર જિહીત ઓષધિઃ ॥

યૂયં ન ઉગ્રા મરુતઃ સુચેતુનારિષ્ટગ્રામાઃ સુમતિમ્ પિપર્તન ।
યત્રા વો દિદ્યુદ્ રદતિ ક્રિવિર્દતી રિણાતિ પશ્વઃ સુધિતેવ બર્હણા ॥

પ્ર સ્કમ્ભદેષ્ણા અનવભ્રરાધસો ઽલાતૃણાસો વિદથેષુ સુષ્ટુતાઃ ।
અર્ચન્ત્ય્ અર્કમ્ મદિરસ્ય પીતયે વિદુર્ વીરસ્ય પ્રથમાનિ પૌંસ્યા ॥

શતભુજિભિસ્ તમ્ અભિહ્રુતેર્ અઘાત્ પૂર્ભી રક્ષતા મરુતો યમ્ આવત ।
જનં યમ્ ઉગ્રાસ્ તવસો વિરપ્શિનઃ પાથના શંસાત્ તનયસ્ય પુષ્ટિષુ ॥

વિશ્વાનિ ભદ્રા મરુતો રથેષુ વો મિથસ્પૃધ્યેવ તવિષાણ્ય્ આહિતા ।
અંસેષ્વ્ આ વઃ પ્રપથેષુ ખાદયો ઽક્ષો વશ્ ચક્રા સમયા વિ વાવૃતે ॥

ભૂરીણિ ભદ્રા નર્યેષુ બાહુષુ વક્ષઃસુ રુક્મા રભસાસો અઞ્જયઃ ।
અંસેષ્વ્ એતાઃ પવિષુ ક્ષુરા અધિ વયો ન પક્ષાન્ વ્ય્ અનુ શ્રિયો ધિરે ॥

મહાન્તો મહ્ના વિભ્વો3 વિભૂતયો દૂરેદૃશો યે દિવ્યા ઇવ સ્તૃભિઃ ।
મન્દ્રાઃ સુજિહ્વાઃ સ્વરિતાર આસભિઃ સમ્મિશ્લા ઇન્દ્રે મરુતઃ પરિષ્ટુભઃ ॥

તદ્ વઃ સુજાતા મરુતો મહિત્વનં દીર્ઘં વો દાત્રમ્ અદિતેર્ ઇવ વ્રતમ્ ।
ઇન્દ્રશ્ ચન ત્યજસા વિ હ્રુણાતિ તજ્ જનાય યસ્મૈ સુકૃતે અરાધ્વમ્ ॥

તદ્ વો જામિત્વમ્ મરુતઃ પરે યુગે પુરૂ યચ્ છંસમ્ અમૃતાસ આવત ।
અયા ધિયા મનવે શ્રુષ્ટિમ્ આવ્યા સાકં નરો દંસનૈર્ આ ચિકિત્રિરે ॥

યેન દીર્ઘમ્ મરુતઃ શૂશવામ યુષ્માકેન પરીણસા તુરાસઃ ।
આ યત્ તતનન્ વૃજને જનાસ એભિર્ યજ્ઞેભિસ્ તદ્ અભીષ્ટિમ્ અશ્યામ્ ॥

એષ વઃ સ્તોમો મરુત ઇયં ગીર્ માન્દાર્યસ્ય માન્યસ્ય કારોઃ ।
એષા યાસીષ્ટ તન્વે વયાં વિદ્યામેષં વૃજનં જીરદાનુમ્ ॥