ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.155

પ્ર વઃ પાન્તમ્ અન્ધસો ધિયાયતે મહે શૂરાય વિષ્ણવે ચાર્ચત ।
યા સાનુનિ પર્વતાનામ્ અદાભ્યા મહસ્ તસ્થતુર્ અર્વતેવ સાધુના ॥

ત્વેષમ્ ઇત્થા સમરણં શિમીવતોર્ ઇન્દ્રાવિષ્ણૂ સુતપા વામ્ ઉરુષ્યતિ ।
યા મર્ત્યાય પ્રતિધીયમાનમ્ ઇત્ કૃશાનોર્ અસ્તુર્ અસનામ્ ઉરુષ્યથઃ ॥

તા ઈં વર્ધન્તિ મહ્ય્ અસ્ય પૌંસ્યં નિ માતરા નયતિ રેતસે ભુજે ।
દધાતિ પુત્રો ઽવરમ્ પરમ્ પિતુર્ નામ તૃતીયમ્ અધિ રોચને દિવઃ ॥

તત્-તદ્ ઇદ્ અસ્ય પૌંસ્યં ગૃણીમસીનસ્ય ત્રાતુર્ અવૃકસ્ય મીળ્હુષઃ ।
યઃ પાર્થિવાનિ ત્રિભિર્ ઇદ્ વિગામભિર્ ઉરુ ક્રમિષ્ટોરુગાયાય જીવસે ॥

દ્વે ઇદ્ અસ્ય ક્રમણે સ્વર્દૃશો ઽભિખ્યાય મર્ત્યો ભુરણ્યતિ ।
તૃતીયમ્ અસ્ય નકિર્ આ દધર્ષતિ વયશ્ ચન પતયન્તઃ પતત્રિણઃ ॥

ચતુર્ભિઃ સાકં નવતિં ચ નામભિશ્ ચક્રં ન વૃત્તં વ્યતીઁર્ અવીવિપત્ ।
બૃહચ્છરીરો વિમિમાન ઋક્વભિર્ યુવાકુમારઃ પ્રત્ય્ એત્ય્ આહવમ્ ॥