ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.076

કા ત ઉપેતિર્ મનસો વરાય ભુવદ્ અગ્ને શંતમા કા મનીષા ।
કો વા યજ્ઞૈઃ પરિ દક્ષં ત આપ કેન વા તે મનસા દાશેમ ॥

એહ્ય્ અગ્ન ઇહ હોતા નિ ષીદાદબ્ધઃ સુ પુરએતા ભવા નઃ ।
અવતાં ત્વા રોદસી વિશ્વમિન્વે યજા મહે સૌમનસાય દેવાન્ ॥

પ્ર સુ વિશ્વાન્ રક્ષસો ધક્ષ્ય્ અગ્ને ભવા યજ્ઞાનામ્ અભિશસ્તિપાવા ।
અથા વહ સોમપતિં હરિભ્યામ્ આતિથ્યમ્ અસ્મૈ ચકૃમા સુદાવ્ને ॥

પ્રજાવતા વચસા વહ્નિર્ આસા ચ હુવે નિ ચ સત્સીહ દેવૈઃ ।
વેષિ હોત્રમ્ ઉત પોત્રં યજત્ર બોધિ પ્રયન્તર્ જનિતર્ વસૂનામ્ ॥

યથા વિપ્રસ્ય મનુષો હવિર્ભિર્ દેવાઁ અયજઃ કવિભિઃ કવિઃ સન્ ।
એવા હોતઃ સત્યતર ત્વમ્ અદ્યાગ્ને મન્દ્રયા જુહ્વા યજસ્વ ॥