રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 160

॥ ઇતિ શ્રીસ્કન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે ઽનરકેશ્વરતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામૈકોનષષ્ટ્યુત્તરશતતમો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 160
શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ:
તતો ગચ્છેત્પાણ્ડુપુત્ર મોક્ષતીર્થમનુત્તમમ્ ।
સેવિતં દેવગન્ધર્વૈર્મુનિભિશ્ચ તપોધનૈઃ

બહવસ્તન્ન જાનન્તિ વિષ્ણુમાયાવિમોહિતાઃ ।
યત્ર સિદ્ધા મહાભાગા ઋષયઃ સતપોધનાઃ

પુલસ્ત્યઃ પુલહો વિદ્વાન્ક્રતુશ્ચૈવ મહામતિઃ ।
પ્રાચેતસો વસિષ્ઠશ્ચ દક્ષો નારદ એવ ચ

એતે ચાન્યે મહાભાગાઃ સપ્તસાહસ્રસંજ્ઞિતાઃ ।
મોક્ષં ગતાઃ સહ સુતૈસ્તત્તીર્થં તેન મોક્ષદમ્

તત્ર પ્રવાહમધ્યે તુ પતિતા તમહા નદી ।
તત્ર તત્સઙ્ગમં તીર્થં સર્વપાપક્ષયંકરમ્

ઋગ્યજુઃસામસંજ્ઞાનામ્ અભ્યસ્તાનાં તુ યત્ફલમ્ ।
સમ્યગ્જપ્ત્વા તુ વિધિના ગાયત્રીં તત્ર તલ્લભેત્

તત્ર દત્તં હુતં જપ્તં તીર્થસેવાર્જિતં ફલમ્ ।
સર્વમક્ષયતાં યાતિ મોક્ષસાધનમુત્તમમ્

તત્ર તીર્થે મૃતાનાં તુ સંન્યાસેન દ્વિજન્મનામ્ ।
અનિવર્તિકા ગતિસ્તેષાં મોક્ષતીર્થપ્રભાવતઃ

એષ તે વિધિરુદ્દિષ્ટઃ સંક્ષેપેણ મયાનઘ ।
વ્યુષ્ટિસ્તીર્થસ્ય મહતી પુરાણે યાભિધીયતે