રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 149

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણે એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે મઙ્ગલેશ્વરતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામાષ્ટાચત્વારિંશદધિકશતતમો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 149
શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ:
તસ્યૈવાનન્તરં તીર્થં લિઙ્ગેશ્વરમિતિ શ્રુતમ્ ।
દર્શનાદ્ દેવદેવસ્ય યત્ર પાપં પ્રણશ્યતિ

કૃત્વા તુ કદનં ઘોરં દાનવાનાં યુધિષ્ઠિર ।
વારાહં રૂપમાસ્થાય નર્મદાયાં વ્યવસ્થિતઃ

તત્ર તીર્થે તુ યઃ સ્નાનં કૃત્વા દેવં નમસ્યતિ ।
સ મુચ્યતે નૃપશ્રેષ્ઠ મહાપાપૈઃ પુરાકૃતૈઃ

દ્વાદશ્યાં કૃષ્ણપક્ષસ્ય શુક્લે ચ સમુપોષિતઃ ।
ગન્ધમાલ્યૈર્જગન્નાથં પૂજયેત્ પાણ્ડુનન્દન

બ્રાહ્મણાંશ્ચ મહાભાગ દાનસંમાનભોજનૈઃ ।
પૂજયેત્પરયા ભક્ત્યા તસ્ય પુણ્યફલં શૃણુ

સત્રયાજિફલં જન્તુર્ લભતે દ્વાદશાબ્દકૈઃ ।
બ્રાહ્મણાન્ભોજયંસ્તત્ર તદેવ લભતે ફલમ્

તર્પયિત્વા પિત્ઃન્ દેવાન્ સ્નાત્વા તદ્ગતમાનસઃ ।
જપેદ્ દ્વાદશનામાનિ દેવસ્ય પુરતઃ સ્થિતઃ

માસિ માસિ નિરાહારો દ્વાદશ્યાં કુરુનન્દન ।
કેશવં પૂજયેન્ નિત્યં માસિ માર્ગશિરે બુધઃ

પૌષે નારાયણં દેવં માઘમાસે તુ માધવમ્ ।
ગોવિન્દં ફાલ્ગુને માસિ વિષ્ણું ચૈત્રે સમર્ચયેત્

વૈશાખે મધુહન્તારં જ્યેષ્ઠે દેવં ત્રિવિક્રમમ્ ।
વામનં તુ તથાષાઢે શ્રાવણે શ્રીધરં સ્મરેત્

હૃષીકેશં ભાદ્રપદે પદ્મનાભં તથાશ્વિને ।
દામોદરં કાર્ત્તિકે તુ કીર્તયન્ નાવસીદતિ

વાચિકં માનસં પાપં કર્મજં યત્પુરા કૃતમ્ ।
તન્નશ્યતિ ન સન્દેહો માસનામાનુકીર્તનાત્

સ્વયં વિનુદ્ધઃ સતતમુન્મિષન્નિમિષંસ્તથા ।
શીઘ્રં પ્રપશ્ય ભુઞ્જાનો મન્ત્રહીનં સમુદ્ગિરેત્

પરમાપદ્ગતસ્યાપિ જન્તોરેષા પ્રતિક્રિયા ।
યન્માસાધિપતેર્ વિષ્ણોર્ માસનામાનુકીર્તનમ્

તા નિશાસ્તે ચ દિવસાસ્તે માસાસ્તે ચ વત્સરાઃ ।
નરાણાં સફલા યેષુ ચિન્તિતો ભગવાન્હરિઃ

પરમાપદ્ગતસ્યાપિ યસ્ય દેવો જનાર્દનઃ ।
નાવસર્પતિ હૃત્પદ્માત્સ યોગી નાત્ર સંશયઃ

તે ભાગ્યહીના મનુજાઃ સુશોચ્યાસ્તે ભૂમિભારાય કૃતાવતારાઃ ।
અચેતનાસ્તે પશુભિઃ સમાના યે ભક્તિહીના ભગવત્યનન્તે

તે પૂર્ણકાર્યાઃ પુરુષાઃ પૃથિવ્યાં તે સ્વાઙ્ગપાતાદ્ભુવનં પુનન્તિ ।
વિચક્ષણા વિશ્વવિભૂષણાસ્તે યે ભક્તિયુક્તા ભગવત્યનન્તે

સ એવ સુકૃતી તેન લબ્ધં જન્મતરોઃ ફલમ્ ।
ચિત્તે વચસિ કાયે ચ યસ્ય દેવો જનાર્દનઃ

એતત્તીર્થવરં પુણ્યં લિઙ્ગો યત્ર જનાર્દનઃ ।
વઞ્ચયિત્વા રિપૂન્સંખ્યે ક્રોધો ભૂત્વા સનાતનઃ

ઉપપ્લવે ચન્દ્રમસો રવેશ્ચ યો હ્યષ્ટકાનામયનદ્વયે ચ ।
પાનીયમપ્યત્ર તિલૈર્વિમિશ્રં દદ્યાત્ પિતૃભ્યઃ પ્રયતો મનુષ્યઃ

ઘોણોન્મીલિતમેરુરન્ધ્રનિવહો દુઃખાબ્ધિમજ્જત્પ્લવઃ પ્રાદુર્ભૂતરસાતલોદરબૃહત્પઙ્કાર્ધમગ્નક્ષુરઃ ।
ફૂત્કારોત્કરનુન્નવાતવિદલદ્દિગ્દન્તિનાદશ્રુતિન્યસ્તસ્તબ્ધવપુઃ શ્રુતિર્ભવતુ વઃ ક્રોડો હરિઃ શાન્તયે