રેવાખાણ્ડ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 112

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે સ્કન્દતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામૈકાદશોત્તરશતતમો ઽધ્યાયઃ ॥
ર્ક્વ્ અધ્યાય 112
શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ:
તતો ગચ્છેત્તુ રાજેન્દ્ર તીર્થમાઙ્ગિરસસ્ય તુ ।
ઉત્તરે નર્મદાકૂલે સર્વપાપવિનાશનમ્

પુરાસીદઙ્ગિરાનામ બ્રાહ્મણો વેદપારગઃ ।
પુત્રહેતોર્ યુગસ્યાદૌ ચચાર વિપુલં તપઃ

નિત્યં ત્રિષવણસ્નાયી જપન્દેવં સનાતનમ્ ।
પૂજયંશ્ચ મહાદેવં કૃચ્છ્રચાન્દ્રાયણાદિભિઃ

દ્વાદશાબ્દે તતઃ પૂર્ણે તુતોષ પરમેશ્વરઃ ।
વરેણ છન્દયામાસ દ્વિજમ્ આઙ્ગિરસં વરમ્

વવ્રે સ તુ મહાદેવં પુત્રં પુત્રવતાં વરમ્ ।
વેદવિદ્યાવ્રતસ્નાતં સર્વશાસ્ત્રવિશારદમ્

દેવાનાં મન્ત્રિણં રાજન્ સર્વલોકેષુ પૂજિતમ્ ।
બ્રહ્મલક્ષ્મ્યાઃ સદાવાસમ્ અક્ષયં ચાવ્યયં સુતમ્

તથાભિલષિતઃ પુત્રઃ સર્વવિદ્યાવિશારદઃ ।
ભવિષ્યતિ ન સન્દેહશ્ચૈવમુક્ત્વા યયૌ હરઃ

વરૈર્ અઙ્ગિરસશ્ચાપિ બૃહસ્પતિરજાયત ।
યથાભિલષિતઃ પુત્રો વેદવેદાઙ્ગપારગઃ

જાતે પુત્રેઽઙ્ગિરાસ્ તત્ર સ્થાપયામાસ શઙ્કરમ્ ।
હૃષ્ટતુષ્ટમના ભૂત્વા જગામોત્તરપર્વતમ્

તત્ર ચાઙ્ગિરસે તીર્થે યઃ સ્નાત્વા પૂજયેચ્છિવમ્ ।
સર્વપાપવિનિર્મુક્તો રુદ્રલોકં સ ગચ્છતિ

અપુત્રો લભતે પુત્રમધનો ધનમાપ્નુયાત્ ।
ઇચ્છતે યશ્ચ યં કામં સ તં લભતિ માનવઃ