રામાયણ · અધ્યાય 3.039

આજ્ઞપ્તો રાજવદ્ વાક્યં પ્રતિકૂલં નિશાચરઃ
અબ્રવીત્ પરુષં વાક્યં મારીચો રાક્ષસાધિપમ્

કેનાયમ્ ઉપદિષ્ટસ્ તે વિનાશઃ પાપકર્મણા
સપુત્રસ્ય સરાષ્ટ્રસ્ય સામાત્યસ્ય નિશાચર

કસ્ ત્વયા સુખિના રાજન્ નાભિનન્દતિ પાપકૃત્
કેનેદમ્ ઉપદિષ્ટં તે મૃત્યુદ્વારમ્ ઉપાયતઃ

શત્રવસ્ તવ સુવ્યક્તં હીનવીર્યા નિશાચર
ઇચ્છન્તિ ત્વાં વિનશ્યન્તમ્ ઉપરુદ્ધં બલીયસા

કેનેદમ્ ઉપદિષ્ટં તે ક્ષુદ્રેણાહિતવાદિના
યસ્ ત્વામ્ ઇચ્છતિ નશ્યન્તં સ્વકૃતેન નિશાચર

વધ્યાઃ ખલુ ન હન્યન્તે સચિવાસ્ તવ રાવણ
યે ત્વામ્ ઉત્પથમ્ આરૂઢં ન નિગૃહ્ણન્તિ સર્વશઃ

અમાત્યૈઃ કામવૃત્તો હિ રાજા કાપથમ્ આશ્રિતઃ
નિગ્રાહ્યઃ સર્વથા સદ્ભિર્ ન નિગ્રાહ્યો નિગૃહ્યસે

ધર્મમ્ અર્થં ચ કામં ચ યશશ્ ચ જયતાં વર
સ્વામિપ્રસાદાત્ સચિવાઃ પ્રાપ્નુવન્તિ નિશાચર

વિપર્યયે તુ તત્ સર્વં વ્યર્થં ભવતિ રાવણ
વ્યસનં સ્વામિવૈગુણ્યાત્ પ્રાપ્નુવન્તીતરે જનાઃ

રાજમૂલો હિ ધર્મશ્ ચ જયશ્ ચ જયતાં વર
તસ્માત્ સર્વાસ્વ્ અવસ્થાસુ રક્ષિતવ્યો નરાધિપઃ

રાજ્યં પાલયિતું શક્યં ન તીક્ષ્ણેન નિશાચર
ન ચાપિ પ્રતિકૂલેન નાવિનીતેન રાક્ષસ

યે તીક્ષ્ણમન્ત્રાઃ સચિવા ભજ્યન્તે સહ તેન વૈ
વિષમેષુ રથાઃ શીઘ્રં મન્દસારથયો યથા

બહવઃ સાધવો લોકે યુક્તધર્મમ્ અનુષ્ઠિતાઃ
પરેષામ્ અપરાધેન વિનષ્ટાઃ સપરિચ્છદાઃ

સ્વામિના પ્રતિકૂલેન પ્રજાસ્ તીક્ષ્ણેન રાવણ
રક્ષ્યમાણા ન વર્ધન્તે મેષા ગોમાયુના યથા

અવશ્યં વિનશિષ્યન્તિ સર્વે રાવણ રાક્ષસાઃ
યેષાં ત્વં કર્કશો રાજા દુર્બુદ્ધિર્ અજિતેન્દ્રિયઃ

તદ્ ઇદં કાકતાલીયં ઘોરમ્ આસાદિતં ત્વયા
અત્ર કિં શોભનં યત્ ત્વં સસૈન્યો વિનશિષ્યસિ

માં નિહત્ય તુ રામો ઽસૌ નચિરાત્ ત્વાં વધિષ્યતિ
અનેન કૃતકૃત્યો ઽસ્મિ મ્રિયે યદ્ અરિણા હતઃ

દર્શનાદ્ એવ રામસ્ય હતં મામ્ ઉપધારય
આત્માનં ચ હતં વિદ્ધિ હૃત્વા સીતાં સબાન્ધવમ્

આનયિષ્યસિ ચેત્ સીતામ્ આશ્રમાત્ સહિતો મયા
નૈવ ત્વમ્ અસિ નૈવાહં નૈવ લઙ્કા ન રાક્ષસાઃ

નિવાર્યમાણસ્ તુ મયા હિતૈષિણા ન મૃષ્યસે વાક્યમ્ ઇદં નિશાચર
પરેતકલ્પા હિ ગતાયુષો નરા હિતં ન ગૃહ્ણન્તિ સુહૃદ્ભિર્ ઈરિતમ્