રામાયણ · અધ્યાય 3.006

રામસ્ તુ સહિતો ભ્રાત્રા સીતયા ચ પરંતપઃ
સુતીક્ષ્ણસ્યાશ્રમપદં જગામ સહ તૈર્ દ્વિજૈઃ

સ ગત્વા દૂરમ્ અધ્વાનં નદીસ્ તીર્ત્વ બહૂદકાઃ
દદર્શ વિપુલં શૈલં મહામેઘમ્ ઇવોન્નતમ્

તતસ્ તદ્ ઇક્ષ્વાકુવરૌ સતતં વિવિધૈર્ દ્રુમૈઃ
કાનનં તૌ વિવિશતુઃ સીતયા સહ રાઘવૌ

પ્રવિષ્ટસ્ તુ વનં ઘોરં બહુપુષ્પફલદ્રુમમ્
દદર્શાશ્રમમ્ એકાન્તે ચીરમાલાપરિષ્કૃતમ્

તત્ર તાપસમ્ આસીનં મલપઙ્કજટાધરમ્
રામઃ સુતીક્ષ્ણં વિધિવત્ તપોવૃદ્ધમ્ અભાષત

રામો ઽહમ્ અસ્મિ ભગવન્ ભવન્તં દ્રષ્ટુમ્ આગતઃ
તન્ માભિવદ ધર્મજ્ઞ મહર્ષે સત્યવિક્રમ

સ નિરીક્ષ્ય તતો વીરં રામં ધર્મભૃતાં વરમ્
સમાશ્લિષ્ય ચ બાહુભ્યામ્ ઇદં વચનમ્ અબ્રવીત્

સ્વાગતં ખલુ તે વીર રામ ધર્મભૃતાં વર
આશ્રમો ઽયં ત્વયાક્રાન્તઃ સનાથ ઇવ સામ્પ્રતમ્

પ્રતીક્ષમાણસ્ ત્વામ્ એવ નારોહે ઽહં મહાયશઃ
દેવલોકમ્ ઇતો વીર દેહં ત્યક્ત્વા મહીતલે

ચિત્રકૂટમ્ ઉપાદાય રાજ્યભ્રષ્ટો ઽસિ મે શ્રુતઃ
ઇહોપયાતઃ કાકુત્સ્થો દેવરાજઃ શતક્રતુઃ
સર્વાંલ્ લોકાઞ્ જિતાન્ આહ મમ પુણ્યેન કર્મણા

તેષુ દેવર્ષિજુષ્ટેષુ જિતેષુ તપસા મયા
મત્પ્રસાદાત્ સભાર્યસ્ ત્વં વિહરસ્વ સલક્ષ્મણઃ

તમ્ ઉગ્રતપસં દીપ્તં મહર્ષિં સત્યવાદિનમ્
પ્રત્યુવાચાત્મવાન્ રામો બ્રહ્માણમ્ ઇવ વાસવઃ

અહમ્ એવાહરિષ્યામિ સ્વયં લોકાન્ મહામુને
આવાસં ત્વ્ અહમ્ ઇચ્છામિ પ્રદિષ્ટમ્ ઇહ કાનને

ભવાન્ સર્વત્ર કુશલઃ સર્વભૂતહિતે રતઃ
આખ્યાતઃ શરભઙ્ગેન ગૌતમેન મહાત્મના

એવમ્ ઉક્તસ્ તુ રામેણ મહર્ષિર્ લોકવિશ્રુતઃ
અબ્રવીન્ મધુરં વાક્યં હર્ષેણ મહતાપ્લુતઃ

અયમ્ એવાશ્રમો રામ ગુણવાન્ રમ્યતામ્ ઇહ
ઋષિસંઘાનુચરિતઃ સદા મૂલફલૈર્ યુતઃ

ઇમમ્ આશ્રમમ્ આગમ્ય મૃગસંઘા મહાયશાઃ
અટિત્વા પ્રતિગચ્છન્તિ લોભયિત્વાકુતોભયાઃ

તચ્ છ્રુત્વા વચનં તસ્ય મહર્ષેર્ લક્ષ્મણાગ્રજઃ
ઉવાચ વચનં ધીરો વિકૃષ્ય સશરં ધનુઃ

તાન્ અહં સુમહાભાગ મૃગસંઘાન્ સમાગતાન્
હન્યાં નિશિતધારેણ શરેણાશનિવર્ચસા

ભવાંસ્ તત્રાભિષજ્યેત કિં સ્યાત્ કૃચ્છ્રતરં તતઃ
એતસ્મિન્ન્ આશ્રમે વાસં ચિરં તુ ન સમર્થયે

તમ્ એવમ્ ઉક્ત્વા વરદં રામઃ સંધ્યામ્ ઉપાગમત્
અન્વાસ્ય પશ્ચિમાં સંધ્યાં તત્ર વાસમ્ અકલ્પયત્

તતઃ શુભં તાપસભોજ્યમ્ અન્નં સ્વયં સુતીક્ષ્ણઃ પુરુષર્ષભાભ્યામ્
તાભ્યાં સુસત્કૃત્ય દદૌ મહાત્મા સંધ્યાનિવૃત્તૌ રજનીં સમીક્ષ્ય