રામાયણ · અધ્યાય 2.099
પુનર્ એવં બ્રુવાણં તુ ભરતં લક્ષ્મણાગ્રજઃ
પ્રત્યુવચ તતઃ શ્રીમાઞ્ જ્ઞાતિમધ્યે ઽતિસત્કૃતઃ
ઉપપન્નમ્ ઇદં વાક્યં યત્ ત્વમ્ એવમ્ અભાષથાઃ
જાતઃ પુત્રો દશરથાત્ કૈકેય્યાં રાજસત્તમાત્
પુરા ભ્રાતઃ પિતા નઃ સ માતરં તે સમુદ્વહન્
માતામહે સમાશ્રૌષીદ્ રાજ્યશુલ્કમ્ અનુત્તમમ્
દેવાસુરે ચ સંગ્રામે જનન્યૈ તવ પાર્થિવઃ
સંપ્રહૃષ્ટો દદૌ રાજા વરમ્ આરાધિતઃ પ્રભુઃ
તતઃ સા સંપ્રતિશ્રાવ્ય તવ માતા યશસ્વિની
અયાચત નરશ્રેષ્ઠં દ્વૌ વરૌ વરવર્ણિની
તવ રાજ્યં નરવ્યાઘ્ર મમ પ્રવ્રાજનં તથા
તચ્ ચ રાજા તથા તસ્યૈ નિયુક્તઃ પ્રદદૌ વરમ્
તેન પિત્રાહમ્ અપ્ય્ અત્ર નિયુક્તઃ પુરુષર્ષભ
ચતુર્દશ વને વાસં વર્ષાણિ વરદાનિકમ્
સો ઽહં વનમ્ ઇદં પ્રાપ્તો નિર્જનં લક્ષ્મણાન્વિતઃ
શીતયા ચાપ્રતિદ્વન્દ્વઃ સત્યવાદે સ્થિતઃ પિતુઃ
ભવાન્ અપિ તથેત્ય્ એવ પિતરં સત્યવાદિનમ્
કર્તુમ્ અર્હતિ રાજેન્દ્રં ક્ષિપ્રમ્ એવાભિષેચનાત્
ઋણાન્ મોચય રાજાનં મત્કૃતે ભરત પ્રભુમ્
પિતરં ત્રાહિ ધર્મજ્ઞ માતરં ચાભિનન્દય
શ્રૂયતે હિ પુરા તાત શ્રુતિર્ ગીતા યશસ્વિની
ગયેન યજમાનેન ગયેષ્વ્ એવ પિતૄન્ પ્રતિ
પું નામ્ના નરકાદ્ યસ્માત્ પિતરં ત્રાયતે સુતઃ
તસ્માત્ પુત્ર ઇતિ પ્રોક્તઃ પિતૄન્ યત્ પાતિ વા સુતઃ
એષ્ટવ્યા બહવઃ પુત્રા ગુણવન્તો બહુશ્રુતાઃ
તેષાં વૈ સમવેતાનામ્ અપિ કશ્ ચિદ્ ગયાં વ્રજેત્
એવં રાજર્ષયઃ સર્વે પ્રતીતા રાજનન્દન
તસ્માત્ ત્રાહિ નરશ્રેષ્ઠ પિતરં નરકાત્ પ્રભો
અયોધ્યાં ગચ્છ ભરત પ્રકૃતીર્ અનુરઞ્જય
શત્રુઘ્ન સહિતો વીર સહ સર્વૈર્ દ્વિજાતિભિઃ
પ્રવેક્ષ્યે દણ્ડકારણ્યમ્ અહમ્ અપ્ય્ અવિલમ્બયન્
આભ્યાં તુ સહિતો રાજન્ વૈદેહ્યા લક્ષ્મણેન ચ
ત્વં રાજા ભવ ભરત સ્વયં નરાણાં વન્યાનામ્ અહમ્ અપિ રાજરાણ્ મૃગાણામ્
ગચ્છ ત્વં પુરવરમ્ અદ્ય સંપ્રહૃષ્ટઃ સંહૃષ્ટસ્ ત્વ્ અહમ્ અપિ દણ્ડકાન્ પ્રવેક્ષ્યે
છાયાં તે દિનકરભાઃ પ્રબાધમાનં વર્ષત્રં ભરત કરોતુ મૂર્ધ્નિ શીતામ્
એતેષામ્ અહમ્ અપિ કાનનદ્રુમાણાં છાયાં તામ્ અતિશયિનીં સુખં શ્રયિષ્યે
શત્રુઘ્નઃ કુશલમતિસ્ તુ તે સહાયઃ સૌમિત્રિર્ મમ વિદિતઃ પ્રધાનમિત્રમ્
ચત્વારસ્ તનયવરા વયં નરેન્દ્રં સત્યસ્થં ભરત ચરામ મા વિષાદમ્
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa · Edition: John Smith's Rāmāyaṇa-Page (last comparison: 2020-04-16) · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0