રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.93
નિવિષ્ટાયાં તુ સેનાયામ્ ઉત્સુકો ભરતસ્ તદા
જગામ ભ્રાતરં દ્રષ્ટું શત્રુઘ્નમ્ અનુદર્શયન્ ॥
ઋષિં વસિષ્ઠં સંદિશ્ય માતૄન્ મે શીઘ્રમ્ આનય
ઇતિ ત્વરિતમ્ અગ્રે સ જગામ ગુરુવત્સલઃ ॥
સુમન્ત્રસ્ ત્વ્ અપિ શત્રુઘ્નમ્ અદૂરાદ્ અન્વપદ્યત
રામદર્શનજસ્ તર્ષો ભરતસ્યેવ તસ્ય ચ ॥
ગચ્છન્ન્ એવાથ ભરતસ્ તાપસાલયસંસ્થિતામ્
ભ્રાતુઃ પર્ણકુટીં શ્રીમાન્ ઉટજં ચ દદર્શ હ ॥
શાલાયાસ્ ત્વ્ અગ્રતસ્ તસ્યા દદર્શ ભરતસ્ તદા
કાષ્ઠાનિ ચાવભગ્નાનિ પુષ્પાણ્ય્ અવચિતાનિ ચ ॥
દદર્શ ચ વને તસ્મિન્ મહતઃ સંચયાન્ કૃતાન્
મૃગાણાં મહિષાણાં ચ કરીષૈઃ શીતકારણાત્ ॥
ગચ્છન્ એવ મહાબાહુર્ દ્યુતિમાન્ ભરતસ્ તદા
શત્રુઘ્નં ચાબ્રવીદ્ ધૃષ્ટસ્ તાન્ અમાત્યાંશ્ ચ સર્વશઃ ॥
મન્યે પ્રાપ્તાઃ સ્મ તં દેશં ભરદ્વાજો યમ્ અબ્રવીત્
નાતિદૂરે હિ મન્યે ઽહં નદીં મન્દાકિનીમ્ ઇતઃ ॥
ઉચ્ચૈર્ બદ્ધાનિ ચીરાણિ લક્ષ્મણેન ભવેદ્ અયમ્
અભિજ્ઞાનકૃતઃ પન્થા વિકાલે ગન્તુમ્ ઇચ્છતા ॥
ઇદં ચોદાત્તદન્તાનાં કુઞ્જરાણાં તરસ્વિનામ્
શૈલપાર્શ્વે પરિક્રાન્તમ્ અન્યોન્યમ્ અભિગર્જતામ્ ॥
યમ્ એવાધાતુમ્ ઇચ્છન્તિ તાપસાઃ સતતં વને
તસ્યાસૌ દૃશ્યતે ધૂમઃ સંકુલઃ કૃષ્ણવર્ત્મનઃ ॥
અત્રાહં પુરુષવ્યાઘ્રં ગુરુસત્કારકારિણમ્
આર્યં દ્રક્ષ્યામિ સંહૃષ્ટો મહર્ષિમ્ ઇવ રાઘવમ્ ॥
અથ ગત્વા મુહૂર્તં તુ ચિત્રકૂટં સ રાઘવઃ
મન્દાકિનીમ્ અનુપ્રાપ્તસ્ તં જનં ચેદમ્ અબ્રવીત્ ॥
જગત્યાં પુરુષવ્યાઘ્ર આસ્તે વીરાસને રતઃ
જનેન્દ્રો નિર્જનં પ્રાપ્ય ધિન્ મે જન્મ સજીવિતમ્ ॥
મત્કૃતે વ્યસનં પ્રાપ્તો લોકનાથો મહાદ્યુતિઃ
સર્વાન્ કામાન્ પરિત્યજ્ય વને વસતિ રાઘવઃ ॥
ઇતિ લોકસમાક્રુષ્ટઃ પાદેષ્વ્ અદ્ય પ્રસાદયન્
રામસ્ય નિપતિષ્યામિ સીતાયાશ્ ચ પુનઃ પુનઃ ॥
એવં સ વિલપંસ્ તસ્મિન્ વને દશરથાત્મજઃ
દદર્શ મહતીં પુણ્યાં પર્ણશાલાં મનોરમામ્ ॥
સાલતાલાશ્વકર્ણાનાં પર્ણૈર્ બહુભિર્ આવૃતામ્
વિશાલાં મૃદુભિસ્ તીર્ણાં કુશૈર્ વેદિમ્ ઇવાધ્વરે ॥
શક્રાયુધનિકાશૈશ્ ચ કાર્મુકૈર્ ભારસાધનૈઃ
રુક્મપૃષ્ઠૈર્ મહાસારૈઃ શોભિતાં શત્રુબાધકૈઃ ॥
અર્કરશ્મિપ્રતીકાશૈર્ ઘોરૈસ્ તૂણીગતૈઃ શરૈઃ
શોભિતાં દીપ્તવદનૈઃ સર્પૈર્ ભોગવતીમ્ ઇવ ॥
મહારજતવાસોભ્યામ્ અસિભ્યાં ચ વિરાજિતામ્
રુક્મબિન્દુવિચિત્રાભ્યાં ચર્મભ્યાં ચાપિ શોભિતામ્ ॥
ગોધાઙ્ગુલિત્રૈર્ આસક્તૈશ્ ચિત્રૈઃ કાઞ્ચનભૂષિતૈઃ
અરિસંઘૈર્ અનાધૃષ્યાં મૃગૈઃ સિંહગુહામ્ ઇવ ॥
પ્રાગુદક્સ્રવણાં વેદિં વિશાલાં દીપ્તપાવકામ્
દદર્શ ભરતસ્ તત્ર પુણ્યાં રામનિવેશને ॥
નિરીક્ષ્ય સ મુહૂર્તં તુ દદર્શ ભરતો ગુરુમ્
ઉટજે રામમ્ આસીનં જટામણ્ડલધારિણમ્ ॥
તં તુ કૃષ્ણાજિનધરં ચીરવલ્કલવાસસમ્
દદર્શ રામમ્ આસીનમ્ અભિતઃ પાવકોપમમ્ ॥
સિંહસ્કન્ધં મહાબાહું પુણ્ડરીકનિભેક્ષણમ્
પૃથિવ્યાઃ સગરાન્તાયા ભર્તારં ધર્મચારિણમ્ ॥
ઉપવિષ્ટં મહાબાહું બ્રહ્માણમ્ ઇવ શાશ્વતમ્
સ્થણ્ડિલે દર્ભસંસ્તીર્ણે સીતયા લક્ષ્મણેન ચ ॥
તં દૃષ્ટ્વા ભરતઃ શ્રીમાન્ દુઃખમોહપરિપ્લુતઃ
અભ્યધાવત ધર્માત્મા ભરતઃ કૈકયીસુતઃ ॥
દૃષ્ટ્વા ચ વિલલાપાર્તો બાષ્પસંદિગ્ધયા ગિરા
અશક્નુવન્ ધારયિતું ધૈર્યાદ્ વચનમ્ અબ્રવીત્ ॥
યઃ સંસદિ પ્રકૃતિભિર્ ભવેદ્ યુક્ત ઉપાસિતુમ્
વન્યૈર્ મૃગૈર્ ઉપાસીનઃ સો ઽયમ્ આસ્તે મમાગ્રજઃ ॥
વાસોભિર્ બહુસાહસ્રૈર્ યો મહાત્મા પુરોચિતઃ
મૃગાજિને સો ઽયમ્ ઇહ પ્રવસ્તે ધર્મમ્ આચરન્ ॥
અધારયદ્ યો વિવિધાશ્ ચિત્રાઃ સુમનસસ્ તદા
સો ઽયં જટાભારમ્ ઇમં સહતે રાઘવઃ કથમ્ ॥
યસ્ય યજ્ઞૈર્ યથાદિષ્ટૈર્ યુક્તો ધર્મસ્ય સંચયઃ
શરીરક્લેશસમ્ભૂતં સ ધર્મં પરિમાર્ગતે ॥
ચન્દનેન મહાર્હેણ યસ્યાઙ્ગમ્ ઉપસેવિતમ્
મલેન તસ્યાઙ્ગમ્ ઇદં કથમ્ આર્યસ્ય સેવ્યતે ॥
મન્નિમિત્તમ્ ઇદં દુઃખં પ્રાપ્તો રામઃ સુખોચિતઃ
ધિગ્ જીવિતં નૃશંસસ્ય મમ લોકવિગર્હિતમ્ ॥
ઇત્ય્ એવં વિલપન્ દીનઃ પ્રસ્વિન્નમુખપઙ્કજઃ
પાદાવ્ અપ્રાપ્ય રામસ્ય પપાત ભરતો રુદન્ ॥
દુઃખાભિતપ્તો ભરતો રાજપુત્રો મહાબલઃ
ઉક્ત્વાર્યેતિ સકૃદ્ દીનં પુનર્ નોવાચ કિંચન ॥
બાષ્પાપિહિતકણ્ઠશ્ ચ પ્રેક્ષ્ય રામં યશસ્વિનમ્
આર્યેત્ય્ એવાભિસંક્રુશ્ય વ્યાહર્તું નાશકત્ તતઃ ॥
શત્રુઘ્નશ્ ચાપિ રામસ્ય વવન્દે ચરણૌ રુદન્
તાવ્ ઉભૌ સ સમાલિઙ્ગ્ય રામો ઽપ્ય્ અશ્રૂણ્ય્ અવર્તયત્ ॥
તતઃ સુમન્ત્રેણ ગુહેન ચૈવ સમીયતૂ રાજસુતાવ્ અરણ્યે
દિવાકરશ્ ચૈવ નિશાકરશ્ ચ યથામ્બરે શુક્રબૃહસ્પતિભ્યામ્ ॥
તાન્ પાર્થિવાન્ વારણયૂથપાભાન્ સમાગતાંસ્ તત્ર મહત્ય્ અરણ્યે
વનૌકસસ્ તે ઽપિ સમીક્ષ્ય સર્વે ઽપ્ય્ અશ્રૂણ્ય્ અમુઞ્ચન્ પ્રવિહાય હર્ષમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa-rev-2-3 · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0