રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.89
અથ શૈલાદ્ વિનિષ્ક્રમ્ય મૈથિલીં કોસલેશ્વરઃ
અદર્શયચ્ છુભજલાં રમ્યાં મન્દાકિનીં નદીમ્ ॥
અબ્રવીચ્ ચ વરારોહાં ચારુચન્દ્રનિભાનનામ્
વિદેહરાજસ્ય સુતાં રામો રાજીવલોચનઃ ॥
વિચિત્રપુલિનાં રમ્યાં હંસસારસસેવિતામ્
કુસુમૈર્ ઉપસંપન્નાં પશ્ય મન્દાકિનીં નદીમ્ ॥
નાનાવિધૈસ્ તીરરુહૈર્ વૃતાં પુષ્પફલદ્રુમૈઃ
રાજન્તીં રાજરાજસ્ય નલિનીમ્ ઇવ સર્વતઃ ॥
મૃગયૂથનિપીતાનિ કલુષામ્ભાંસિ સામ્પ્રતમ્
તીર્થાનિ રમણીયાનિ રતિં સંજનયન્તિ મે ॥
જટાજિનધરાઃ કાલે વલ્કલોત્તરવાસસઃ
ઋષયસ્ ત્વ્ અવગાહન્તે નદીં મન્દાકિનીં પ્રિયે ॥
આદિત્યમ્ ઉપતિષ્ઠન્તે નિયમાદ્ ઊર્ધ્વબાહવઃ
એતે ઽપરે વિશાલાક્ષિ મુનયઃ સંશિતવ્રતાઃ ॥
મારુતોદ્ધૂતશિખરૈઃ પ્રનૃત્ત ઇવ પર્વતઃ
પાદપૈઃ પત્ત્રપુષ્પાણિ સૃજદ્ભિર્ અભિતો નદીમ્ ॥
કચ્ચિન્ મણિનિકાશોદાં કચ્ચિત્ પુલિનશાલિનીમ્
કચ્ચિત્ સિદ્ધજનાકીર્ણાં પશ્ય મન્દાકિનીં નદીમ્ ॥
નિર્ધૂતાન્ વાયુના પશ્ય વિતતાન્ પુષ્પસંચયાન્
પોપ્લૂયમાનાન્ અપરાન્ પશ્ય ત્વં જલમધ્યગાન્ ॥
તાંશ્ ચાતિવલ્ગુવચસો રથાઙ્ગાહ્વયના દ્વિજાઃ
અધિરોહન્તિ કલ્યાણિ નિષ્કૂજન્તઃ શુભા ગિરઃ ॥
દર્શનં ચિત્રકૂટસ્ય મન્દાકિન્યાશ્ ચ શોભને
અધિકં પુરવાસાચ્ ચ મન્યે ચ તવ દર્શનાત્ ॥
વિધૂતકલુષૈઃ સિદ્ધૈસ્ તપોદમશમાન્વિતૈઃ
નિત્યવિક્ષોભિતજલાં વિગાહસ્વ મયા સહ ॥
સખીવચ્ ચ વિગાહસ્વ સીતે મન્દાકિનીમ્ ઇમામ્
કમલાન્ય્ અવમજ્જન્તી પુષ્કરાણિ ચ ભામિનિ ॥
ત્વં પૌરજનવદ્ વ્યાલાન્ અયોધ્યામ્ ઇવ પર્વતમ્
મન્યસ્વ વનિતે નિત્યં સરયૂવદ્ ઇમાં નદીમ્ ॥
લક્ષ્મણશ્ ચૈવ ધર્માત્મા મન્નિદેશે વ્યવસ્થિતઃ
ત્વં ચાનુકૂલા વૈદેહિ પ્રીતિં જનયથો મમ ॥
ઉપસ્પૃશંસ્ ત્રિષવણં મધુમૂલફલાશનઃ
નાયોધ્યાયૈ ન રાજ્યાય સ્પૃહયે ઽદ્ય ત્વયા સહ ॥
ઇમાં હિ રમ્યાં ગજયૂથલોલિતાં નિપીતતોયાં ગજસિંહવાનરૈઃ
સુપુષ્પિતૈઃ પુષ્પધરૈર્ અલંકૃતાં ન સો ઽસ્તિ યઃ સ્યાન્ ન ગતક્રમઃ સુખી ॥
ઇતીવ રામો બહુસંગતં વચઃ પ્રિયાસહાયઃ સરિતં પ્રતિ બ્રુવન્
ચચાર રમ્યં નયનાઞ્જનપ્રભં સ ચિત્રકૂટં રઘુવંશવર્ધનઃ ॥
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa-rev-2-3 · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0