રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.49

ઉષિત્વા રજનીં તત્ર રાજપુત્રાવ્ અરિંદમૌ
મહર્ષિમ્ અભિવાદ્યાથ જગ્મતુસ્ તં ગિરિં પ્રતિ ॥

પ્રસ્થિતાંશ્ ચૈવ તાન્ પ્રેક્ષ્ય પિતા પુત્રાન્ ઇવાન્વગાત્
તતઃ પ્રચક્રમે વક્તું વચનં સ મહામુનિઃ ॥

અથાસાદ્ય તુ કાલિન્દીં શીઘ્રસ્રોતસમાપગામ્
તત્ર યૂયં પ્લવં કૃત્વા તરતાંશુમતીં નદીમ્ ॥

તતો ન્યગ્રોધમ્ આસાદ્ય મહાન્તં હરિતચ્છદમ્
વિવૃદ્ધં બહુભિર્ વૃક્ષૈઃ શ્યામં સિદ્ધોપસેવિતમ્ ॥

ક્રોશમાત્રં તતો ગત્વા નીલં દ્રક્ષ્યથ કાનનમ્
પલાશબદરીમિશ્રં રામ વંશૈશ્ ચ યામુનૈઃ ॥

સ પન્થાશ્ ચિત્રકૂટસ્ય ગતઃ સુબહુશો મયા
રમ્યો માર્દવયુક્તશ્ ચ વનદાવૈર્ વિવર્જિતઃ
ઇતિ પન્થાનમ્ આવેદ્ય મહર્ષિઃ સ ન્યવર્તત ॥

ઉપાવૃત્તે મુનૌ તસ્મિન્ રામો લક્ષ્મણમ્ અબ્રવીત્
કૃતપુણ્યાઃ સ્મ સૌમિત્રે મુનિર્ યન્ નો ઽનુકમ્પતે ॥

ઇતિ તૌ પુરુષવ્યાઘ્રૌ મન્ત્રયિત્વા મનસ્વિનૌ
સીતામ્ એવાગ્રતઃ કૃત્વા કાલિન્દીં જગ્મતુર્ નદીમ્ ॥

તૌ કાષ્ઠસંઘાટમ્ અથો ચક્રતુઃ સુમહાપ્લવમ્
ચકાર લક્ષ્મણશ્ છિત્ત્વા સીતાયાઃ સુખમ્ આસનમ્ ॥

તત્ર શ્રિયમ્ ઇવાચિન્ત્યાં રામો દાશરથિઃ પ્રિયામ્
ઈષત્ સંલજ્જમાનાં તામ્ અધ્યારોપયત પ્લવમ્ ॥

તતઃ પ્લવેનાંશુમતીં શીઘ્રગામ્ ઊર્મિમાલિનીમ્
તીરજૈર્ બહુભિર્ વૃક્ષૈઃ સંતેરુર્ યમુનાં નદીમ્ ॥

તે તીર્ણાઃ પ્લવમ્ ઉત્સૃજ્ય પ્રસ્થાય યમુનાવનાત્
શ્યામં ન્યગ્રોધમ્ આસેદુઃ શીતલં હરિતચ્છદમ્ ॥

કૌસલ્યાં ચૈવ પશ્યેયં સુમિત્રાં ચ યશસ્વિનીમ્
ઇતિ સીતાઞ્જલિં કૃત્વા પર્યગચ્છદ્ વનસ્પતિમ્ ॥

ક્રોશમાત્રં તતો ગત્વા ભ્રાતરૌ રામલક્ષ્મણૌ
બહૂન્ મેધ્યાન્ મૃગાન્ હત્વા ચેરતુર્ યમુનાવને ॥

વિહૃત્ય તે બર્હિણપૂગનાદિતે શુભે વને વારણવાનરાયુતે
સમં નદીવપ્રમ્ ઉપેત્ય સંમતં નિવાસમ્ આજગ્મુર્ અદીનદર્શનાઃ ॥