રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.38
તતઃ સમીક્ષ્ય શયને સન્નં શોકેન પાર્થિવમ્
કૌસલ્યા પુત્રશોકાર્તા તમ્ ઉવાચ મહીપતિમ્ ॥
રાઘવો નરશાર્દૂલ વિષમ્ ઉપ્ત્વા દ્વિજિહ્વવત્
વિચરિષ્યતિ કૈકેયી નિર્મુક્તેવ હિ પન્નગી ॥
વિવાસ્ય રામં સુભગા લબ્ધકામા સમાહિતા
ત્રાસયિષ્યતિ માં ભૂયો દુષ્ટાહિર્ ઇવ વેશ્મનિ ॥
અથ સ્મ નગરે રામશ્ ચરન્ ભૈક્ષં ગૃહે વસેત્
કામકારો વરં દાતુમ્ અપિ દાસં મમાત્મજમ્ ॥
પાતયિત્વા તુ કૈકેય્યા રામં સ્થાનાદ્ યથેષ્ટતઃ
પ્રદિષ્ટો રક્ષસાં ભાગઃ પર્વણીવાહિતાગ્નિના ॥
ગજરાજગતિર્ વીરો મહાબાહુર્ ધનુર્ધરઃ
વનમ્ આવિશતે નૂનં સભાર્યઃ સહલક્ષ્મણઃ ॥
વને ત્વ્ અદૃષ્ટદુઃખાનાં કૈકેય્યાનુમતે ત્વયા
ત્યક્તાનાં વનવાસાય કા ન્વ્ અવસ્થા ભવિષ્યતિ ॥
તે રત્નહીનાસ્ તરુણાઃ ફલકાલે વિવાસિતાઃ
કથં વત્સ્યન્તિ કૃપણાઃ ફલમૂલૈઃ કૃતાશનાઃ ॥
અપીદાનીં સ કાલઃ સ્યાન્ મમ શોકક્ષયઃ શિવઃ
સભાર્યં યત્ સહ ભ્રાત્રા પશ્યેયમ્ ઇહ રાઘવમ્ ॥
શ્રુત્વૈવોપસ્થિતૌ વીરૌ કદાયોધ્યા ભવિષ્યતિ
યશસ્વિની હૃષ્ટજના સૂચ્છ્રિતધ્વજમાલિની ॥
કદા પ્રેક્ષ્ય નરવ્યાઘ્રાવ્ અરણ્યાત્ પુનરાગતૌ
નન્દિષ્યતિ પુરી હૃષ્ટા સમુદ્ર ઇવ પર્વણિ ॥
કદાયોધ્યાં મહાબાહુઃ પુરીં વીરઃ પ્રવેક્ષ્યતિ
પુરસ્કૃત્ય રથે સીતાં વૃષભો ગોવધૂમ્ ઇવ ॥
કદા પ્રાણિસહસ્રાણિ રાજમાર્ગે મમાત્મજૌ
લાજૈર્ અવકરિષ્યન્તિ પ્રવિશન્તાવ્ અરિંદમૌ ॥
કદા સુમનસઃ કન્યા દ્વિજાતીનાં ફલાનિ ચ
પ્રદિશન્ત્યઃ પુરીં હૃષ્ટાઃ કરિષ્યન્તિ પ્રદક્ષિણમ્ ॥
કદા પરિણતો બુદ્ધ્યા વયસા ચામરપ્રભઃ
અભ્યુપૈષ્યતિ ધર્મજ્ઞસ્ ત્રિવર્ષ ઇવ માં લલન્ ॥
નિઃસંશયં મયા મન્યે પુરા વીર કદર્યયા
પાતુ કામેષુ વત્સેષુ માતૄણાં શાતિતાઃ સ્તનાઃ ॥
સાહં ગૌર્ ઇવ સિંહેન વિવત્સા વત્સલા કૃતા
કૈકેય્યા પુરુષવ્યાઘ્ર બાલવત્સેવ ગૌર્ બલાત્ ॥
ન હિ તાવદ્ ગુણૈર્ જુષ્ટં સર્વશાસ્ત્રવિશારદમ્
એકપુત્રા વિના પુત્રમ્ અહં જીવિતુમ્ ઉત્સહે ॥
ન હિ મે જીવિતે કિંચિત્ સામર્થ્યમ્ ઇહ કલ્પ્યતે
અપશ્યન્ત્યાઃ પ્રિયં પુત્રં મહાબાહું મહાબલમ્ ॥
અયં હિ માં દીપયતે સમુત્થિતસ્ તનૂજશોકપ્રભવો હુતાશનઃ
મહીમ્ ઇમાં રશ્મિભિર્ ઉત્તમપ્રભો યથા નિદાઘે ભગવાન્ દિવાકરઃ ॥
મૂળ પાઠ: Rāmāyaṇa-rev-2-3 · Data entry Muneo Tokunaga · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0