રામાયણ (સંશોધિત પાઠ) · અધ્યાય 2.25

સ એવં બ્રુવતીં સીતાં ધર્મજ્ઞો ધર્મવત્સલઃ
નિવર્તનાર્થે ધર્માત્મા વાક્યમ્ એતદ્ ઉવાચ હ ॥

સીતે મહાકુલીનાસિ ધર્મે ચ નિરતા સદા
ઇહાચર સ્વધર્મં ત્વં મા યથા મનસઃ સુખમ્ ॥

સીતે યથા ત્વાં વક્ષ્યામિ તથા કાર્યં ત્વયાબલે
વને દોષા હિ બહવો વદતસ્ તાન્ નિબોધ મે ॥

સીતે વિમુચ્યતામ્ એષા વનવાસકૃતા મતિઃ
બહુદોષં હિ કાન્તારં વનમ્ ઇત્ય્ અભિધીયતે ॥

હિતબુદ્ધ્યા ખલુ વચો મયૈતદ્ અભિધીયતે
સદા સુખં ન જાનામિ દુઃખમ્ એવ સદા વનમ્ ॥

ગિરિનિર્ઝરસમ્ભૂતા ગિરિકન્દરવાસિનામ્
સિંહાનાં નિનદા દુઃખાઃ શ્રોતું દુઃખમ્ અતો વનમ્ ॥

સુપ્યતે પર્ણશય્યાસુ સ્વયં ભગ્નાસુ ભૂતલે
રાત્રિષુ શ્રમખિન્નેન તસ્માદ્ દુઃખતરં વનમ્ ॥

ઉપવાસશ્ ચ કર્તવ્યો યથાપ્રાણેન મૈથિલિ
જટાભારશ્ ચ કર્તવ્યો વલ્કલામ્બરધારિણા ॥

અતીવ વાતસ્ તિમિરં બુભુક્ષા ચાત્ર નિત્યશઃ
ભયાનિ ચ મહાન્ત્ય્ અત્ર તતો દુઃખતરં વનમ્ ॥

સરીસૃપાશ્ ચ બહવો બહુરૂપાશ્ ચ ભામિનિ
ચરન્તિ પૃથિવીં દર્પાદ્ અતો દુઃખતરં વનમ્ ॥

નદીનિલયનાઃ સર્પા નદીકુટિલગામિનઃ
તિષ્ઠન્ત્ય્ આવૃત્ય પન્થાનમ્ અતો દુઃખતરં વનમ્ ॥

પતંગા વૃશ્ચિકાઃ કીટા દંશાશ્ ચ મશકૈઃ સહ
બાધન્તે નિત્યમ્ અબલે સર્વં દુઃખમ્ અતો વનમ્ ॥

દ્રુમાઃ કણ્ટકિનશ્ ચૈવ કુશકાશાશ્ ચ ભામિનિ
વને વ્યાકુલશાખાગ્રાસ્ તેન દુઃખતરં વનમ્ ॥

તદ્ અલં તે વનં ગત્વા ક્ષમં ન હિ વનં તવ
વિમૃશન્ન્ ઇહ પશ્યામિ બહુદોષતરં વનમ્ ॥

વનં તુ નેતું ન કૃતા મતિસ્ તદા બભૂવ રામેણ યદા મહાત્મના
ન તસ્ય સીતા વચનં ચકાર તત્ તતો ઽબ્રવીદ્ રામમ્ ઇદં સુદુઃખિતા ॥