પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 8.12

સ્વાદ્વીં ત્વા મિત્રાવરુણા
સ્વાદ્વીં દેવી સરસ્વતી ।
સ્વાદ્વીં ત્વા અશ્વિના સુરે
કૃણુતાં પુષ્કરસ્રજા ॥

યામ્ અસિઞ્ચન્ સૌધન્વના
વિશ્વે દેવા મરુદ્ગણાઃ ।
યામ્ અશ્વિનાસિઞ્ચતાં
સા સુરા બહુ ધાવતુ ॥

સ્વાદોઃ સ્વાદીયસી ભવ
મધોર્ મધુતરા ભવ ।
યથ ર્શ્યસ્યેયમ્ આરિશ્ય્
એવા ત્વં સુભગે ભવ ॥

અભ્રાજ્ જાતં વર્ષાજ્ જાતમ્
અથો જાતં દિવસ્ પરિ ।
અથો સમુદ્રાજ્ જાતં
તત્ સુરાદરણં ભવ ॥

નાડી નામાસિ જનુષા
સા સુરાદરણી ભવ ।
સખા હિ ભદ્રસ્ ત આસીદ્
વૃક્ષઃ સ્વાદુવિકઙ્કતઃ ॥

અસુરસ્ ત્વ્ ઔર્ધ્વનભસશ્
ચકાર પ્રથમઃ સુરે ।
સુરે દાસસ્ય ત્વા ગૃહે
શિરશ્ ચાન્ધશ્ ચ ચક્રતુઃ ॥

નિષ્ પુષ્પકં કશીકાયા
નિર્ ધારાયાઃ સુરામ્ ઉત ।
ઉદ્ એહિ વાજિનીવતિ
કિમ્ અઙ્કતિષ્વ્ ઇચ્છસિ ॥

ઇમે તે જન્યા આસતે
ગમ્ભીરા અભિધૃષ્ણવઃ ।
સુરે દેવિ પરિ પ્રેહિ
માદયન્તી જનંજનમ્ ॥

યસ્યા ગૃહ્ણન્તિ સ્થાલેન
ગામ્ અશ્વં ધાન્યં વસુ ।
સા સુરા બહુ ધાવતુ ॥

આચરન્તીઃ પર્વતેભ્યઃ
ખનમાના અનભ્રયઃ ।
યાસાં સમુદ્રે સંસ્થાનં
યાસાં નાસ્તિ નિવેશનં
તાસ્ તે દદતુ બુદ્બુદમ્ ॥

ઉદઙ્કોદચેમાં સુરાં
યાં હૃદા કામયામહે ।
તાં મે ભગસ્ તામ્ અશ્વિના
તાં મ આવાટ્ સરસ્વતી ॥

અયં દેવો મયૂલશઃ
સા સુરાદરણં દદત્ ।
સંસ્રવણાત્ પ્રસ્રવણાદ્
ગિરિભ્યસ્ પર્ય્ આભૃતઃ ।
મધ્યે શતસ્ય મષ્ટિષ્કો
ઽનડ્વાન્ ઇવ મેહતુ ॥