પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 19.7

સંસમ્ ઇદ્ યુવસે વૃષન્ન્
અગ્ને વિશ્વાન્ય્ અર્ય આ ।
ઇડસ્ પદે સમ્ ઇધ્યસે
સ નો વસૂન્ય્ આ ભર ॥

સં જાનીધ્વં સં પૃચ્યધ્વં
સં વો મનાંસિ જાનતામ્ ।
દેવા ભાગં યથા પૂર્વે
સંજાનાના ઉપાસતે ॥

સમાનો મન્ત્રઃ સમિતિઃ સમાની
સમાનં ચિત્તં સહ વો મનાંસિ ।
સમાનેન વો હવિષા જુહોમિ
યથા સંમનસો ઽસથ ॥

ઉત્ સૂર્યો દિવ એતિ
પુરો વિશ્વાનિ યો ઽરુહત્ ।
આદિત્યઃ પર્વતાઙ્ અતિ
વિશ્વદૃષ્ટો અદૃષ્ટહા ॥

આયુર્વિદં વિપશ્ચિતં
શ્રુતાં કણ્વસ્ય વીરુધમ્ ।
આહાર્ષં વિશ્વભેષજીમ્
અસ્યાદૃષ્ટાન્ નિ શમય ॥

નિ ગાવો ગોષ્ઠે અસદન્
નિ મૃગાસો અવિક્ષત ।
નિ કેતવો જનાનાં
ન્ય્ અદૃષ્ટા અલિપ્સત ॥

હિમવતઃ પ્ર સ્રવથ
તાઃ સિન્ધુમ્ ઉપ ગચ્છથ ।
આપો ઘ મહ્યં તદ્ દેવીર્
દદન્ હૃદ્દ્યોતભેષજમ્ ॥

યદ્ અક્ષીભ્યામ્ આદિદ્યોત
પાર્ષ્ણિભ્યાં હૃદયેન ચ ।
આપસ્ તત્ સર્વં નિષ્ કરન્
ત્વષ્ટા રિષ્ટમ્ ઇવાનસઃ ॥

સિન્ધુરાજ્ઞીઃ સિન્ધુપત્નીઃ
સર્વા યા નદ્ય સ્થન ।
દત્તા નસ્ તસ્ય ભેષજં
તેન વો ભુનજામહૈ ॥

પુનન્તુ મા દેવજનાઃ
પુનન્તુ મનવો ધિયા ।
પુનન્તુ વિશ્વા ભૂતાનિ
પવમાનઃ પુનાતુ મા ॥

પુનાતુ મા પવમાનઃ
ક્રત્વે દક્ષાય જીવસે ।
જ્યોક્ ચ સૂર્યાય દૃશે ॥

ઉભાભ્યાં દેવ સવિતઃ
પવિત્રેણ સવેન ચ ।
અસ્માન્ પુનીહિ ચક્ષસે ॥

ઈર્ષ્યાયા ધ્રાજિં પ્રથમામ્
અધમામ્ ઉત્તમામ્ ઉત ।
મન્યું હૃદય્યં શોકં
તં તે નિર્ મન્ત્રયામહે ॥

એતદ્ યત્ તે હૃદિ શ્રિતં
મનસ્કં પતયિષ્ણુકમ્ ।
તતસ્ ત ઈર્ષ્યાં મુઞ્ચામિ
નિર્ ઊષ્માણં દૃતેર્ ઇવ ॥

યથા ભૂમિર્ મૃતમના
મૃતાન્ મૃતમનસ્તરા ।
યથોત મમ્રુષો મન
એવેર્ષ્યોર્ મૃતં મનઃ ॥