પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 3.47

માર્કંડેય ઉવાચ-
શૃણુ રાજન્પ્રયાગસ્ય માહાત્મ્યં પુનરેવ તુ ।
નૈમિષં પુષ્કરં ચૈવ ગોતીર્થં સિંધુસાગરમ્

કુરુક્ષેત્રં ગયા ચૈવ ગંગાસાગરમેવ ચ ।
એતે ચાન્યે ચ બહવો યે ચ પુણ્યાઃ શિલોચ્ચયાઃ

દશતીર્થસહસ્રાણિ ત્રિંશત્કોટ્યસ્તથાપરે ।
પ્રયાગે સંસ્થિતા નિત્યમેવમાહુર્મનીષિણઃ

ત્રીણિ ચાપ્યગ્નિકુંડાનિ યેષાં મધ્યે તુ જાહ્નવી ।
પ્રયાગાદભિનિષ્ક્રાંતા સર્વતીર્થપુરસ્કૃતા

તપનસ્ય સુતા દેવી ત્રિષુ લોકેષુ વિશ્રુતા ।
ગંગાયમુનયા સાર્ધં સંસ્થિતા લોકભાવિની

ગંગાયમુનયોર્મધ્યે પૃથિવ્યા જઘનં સ્મૃતમ્ ।
પ્રયાગં રાજશાર્દૂલ કલાં નાર્હંતિ ષોડશીમ્

તિસ્રઃ કોટ્યોઽર્દ્ધકોટી ચ તીર્થાનાં વાયુરબ્રવીત્ ।
દિવ્યં ભુવ્યંતરિક્ષે ચ તત્સર્વં જાહ્નવિ સ્મૃતા

પ્રયાગં સમધિષ્ઠાનં કંબલાશ્વતરાવુભૌ ।
ભોગવત્યથ યા ચૈવ વેદિરેષા પ્રજાપતેઃ

તત્ર દેવાશ્ચ યજ્ઞાશ્ચ મૂર્તિમંતો યુધિષ્ઠિર ।
પૂજયંતિ પ્રયાગં તે ઋષયશ્ચ તપોધનાઃ

યજંતે ક્રતુભિર્દેવાંસ્તથા બહુધના નૃપાઃ ।
તતઃ પુણ્યતમો નાસ્તિ ત્રિષુ લોકેષુ ભારત

પ્રભાવાત્સર્વતીર્થેભ્યઃ પ્રભવત્યધિકં વિભો ।
દશતીર્થસહસ્રાણિ તિસ્રઃ કોટ્યસ્તથાપરે

યત્ર ગંગા મહાભાગા સ દેશસ્તત્તપોવનમ્ ।
સિદ્ધક્ષેત્રં તુ તજ્જ્ઞેયં ગંગાતીરસમાશ્રિતમ્

ઇતિ સત્યં દ્વિજાતીનાં સાધૂનામાત્મજસ્ય વા ।
સુહૃદાં ચ જપેત્કર્ણે શિષ્યસ્યાનુગતસ્ય વા

ઇદં ધન્યમિદં સ્વર્ગ્યમિદં સેવ્યમિદં શુભમ્ ।
ઇદં પુણ્યમિદં રમ્યં પાવનં ધર્મમુત્તમમ્

મહર્ષીણામિદં ગુહ્યં સર્વપાપપ્રણાશનમ્ ।
અધીત્ય ચ દ્વિજો ધ્યાયન્નિર્મલત્વમવાપ્નુયાત્

યશ્ચેદં શૃણુયાન્નિત્યં તીર્થં પુણ્યં સદા શુચિઃ ।
જાતિસ્મરત્વં લભતે નાકપૃષ્ઠે ચ મોદતે

પ્રાપ્યંતે તાનિ તીર્થાનિ સદ્ભિઃ શિષ્ટાર્થદર્શિભિઃ ।
સ્નાહિ તીર્થેષુ કૌરવ્ય ન ચ વક્રમતિર્ભવ

ત્વયા તુ સમ્યક્પૃષ્ટેન કથિતં તુ મયા વિભો ।
પિતરસ્તારિતાઃ સર્વે તારિતાશ્ચ પિતામહાઃ

પ્રયાગસ્ય તુ સર્વે તે કલાં નાર્હંતિ ષોડશીમ્ ।
એવં જ્ઞાનં ચ યોગં ચ તીર્થં ચૈવ યુધિષ્ઠિર

બહુક્લેશેન યુજ્યંતે તતો યાંતિ પરાં ગતિમ્ ।
પ્રયાગસ્મરણાલ્લોકઃ સ્વર્ગલોકં ચ ગચ્છતિ

ઇતિ શ્રીપાદ્મે મહાપુરાણે સ્વર્ગખંડે પ્રયાગમાહાત્મ્યે સપ્તચત્વારિંશોઽધ્યાયઃ