પદ્મ પુરાણ · અધ્યાય 2.72
પિપ્પલ ઉવાચ-
માતલેશ્ચ વચઃ શ્રુત્વા સ રાજા નહુષાત્મજઃ ।
કિં ચકાર મહાપ્રાજ્ઞસ્તન્મે વિસ્તરતો વદ
સર્વપુણ્યમયી પુણ્યા કથેયં પાપનાશિની ।
શ્રોતુમિચ્છામ્યહં પ્રાજ્ઞ નૈવ તૃપ્યામિ સર્વદા
સુકર્મોવાચ-
સર્વધર્મભૃતાં શ્રેષ્ઠો યયાતિર્નૃપસત્તમઃ ।
તમુવાચાગતં દૂતં માતલિં શક્રસારથિમ્
યયાતિરુવાચ-
શરીરં નૈવ ત્યક્ષ્યામિ ગમિષ્યે ન દિવં પુનઃ ।
શરીરેણ વિના દૂત પાર્થિવેન ન સંશયઃ
યદ્યપ્યેવં મહાદોષાઃ કાયસ્યૈવ પ્રકીર્તિતાઃ ।
પૂર્વં ચાપિ સમાખ્યાતં ત્વયા સર્વં ગુણાગુણમ્
નાહં ત્યક્ષ્યે શરીરં વૈ નાગમિષ્યે દિવં પુનઃ ।
ઇત્યાચક્ષ્વ ઇતો ગત્વા દેવદેવં પુરંદરમ્
એકાકિના હિ જીવેન કાયેનાપિ મહામતે ।
નૈવ સિદ્ધિં પ્રયાત્યેવં સાંસારિકમિહૈવ હિ
નૈવ પ્રાણં વિના કાયો જીવઃ કાયં વિના નહિ ।
ઉભયોશ્ચાપિ મિત્રત્વં નયિષ્યે નાશમિંદ્ર ન
યસ્ય પ્રસાદભાવાદ્વૈ સુખમશ્નાતિ કેવલમ્ ।
શરીરસ્યાપ્યયં પ્રાણો ભોગાનન્યાન્મનોનુગાન્
એવં જ્ઞાત્વા સ્વર્ગભોગ્યં ન ભોજ્યં દેવદૂતક ।
સંભવંતિ મહાદુષ્ટા વ્યાધયો દુઃખદાયકાઃ
માતલે કિલ્બિષાચ્ચૈવ જરાદોષાત્પ્રજાયતે ।
પશ્ય મે પુણ્યસંયુક્તં કાયં ષોડશવાર્ષિકમ્
જન્મપ્રભૃતિ મે કાયઃ શતાર્ધાબ્દં પ્રયાતિ ચ ।
તથાપિ નૂતનો ભાવઃ કાયસ્યાપિ પ્રજાયતે
મમ કાલો ગતો દૂત અબ્દા પ્રનંત્યમનુત્તમમ્ ।
યથા ષોડશવર્ષસ્ય કાયઃ પુંસઃ પ્રશોભતે
તથા મે શોભતે દેહો બલવીર્યસમન્વિતઃ ।
નૈવ ગ્લાનિર્ન મે હાનિર્ન શ્રમો વ્યાધયો જરા
માતલે મમ કાયેપિ ધર્મોત્સાહેન વર્દ્ધતે ।
સર્વામૃતમયં દિવ્યમૌષધં પરમૌષધમ્
પાપવ્યાધિપ્રણાશાર્થં ધર્માખ્યં હિ કૃતમ્પુરા ।
તેન મે શોધિતઃ કાયો ગતદોષસ્તુ જાયતે
હૃષીકેશસ્ય સંધ્યાનં નામોચ્ચારણમુત્તમમ્ ।
એતદ્રસાયનં દૂત નિત્યમેવં કરોમ્યહમ્
તેન મે વ્યાધયો દોષાઃ પાપાદ્યાઃ પ્રલયં ગતાઃ ।
વિદ્યમાને હિ સંસારે કૃષ્ણનામ્નિ મહૌષધે
માનવા મરણં યાંતિ પાપવ્યાધિ પ્રપીડિતાઃ ।
ન પિબંતિ મહામૂઢાઃ કૃષ્ણ નામ રસાયનમ્
તેન ધ્યાનેન જ્ઞાનેન પૂજાભાવેન માતલે ।
સત્યેન દાનપુણ્યેન મમ કાયો નિરામયઃ
પાપર્દ્ધેરામયાઃ પીડાઃ પ્રભવંતિ શરીરિણઃ ।
પીડાભ્યો જાયતે મૃત્યુઃ પ્રાણિનાં નાત્ર સંશયઃ
તસ્માદ્ધર્મઃ પ્રકર્તવ્યઃ પુણ્યસત્યાશ્રયૈર્નરૈઃ ।
પંચભૂતાત્મકઃ કાયઃ શિરાસંધિવિજર્જરઃ
એવં સંધીકૃતો મર્ત્યો હેમકારીવ ટંકણૈઃ ।
તત્ર ભાતિ મહાનગ્નિર્દ્ધાતુરેવ ચરઃ સદા
શતખંડમયે વિપ્ર યઃ સંધત્તે સબુદ્ધિમાન્ ।
હરેર્નામ્ના ચ દિવ્યેન સૌભાગ્યેનાપિ પિપ્પલ
પંચાત્મકા હિ યે ખંડાઃ શતસંધિવિજર્જરાઃ ।
તેન સંધારિતાઃ સર્વે કાયો ધાતુસમો ભવેત્
હરેઃ પૂજોપચારેણ ધ્યાનેન નિયમેન ચ ।
સત્યભાવેન દાનેન નૂત્નઃ કાયો વિજાયતે
દોષા નશ્યંતિ કાયસ્ય વ્યાધયઃ શૃણુ માતલે ।
બાહ્યાભ્યંતરશૌચં હિ દુર્ગંધિર્નૈવ જાયતે
શુચિસ્તતો ભવેત્સૂત પ્રસાદાત્તસ્ય ચક્રિણઃ ।
નાહં સ્વર્ગં ગમિષ્યામિ સ્વર્ગમત્ર કરોમ્યહમ્
તપસા ચૈવ ભાવેન સ્વધર્મેણ મહીતલમ્ ।
સ્વર્ગરૂપં કરિષ્યામિ પ્રસાદાત્તસ્ય ચક્રિણઃ
એવં જ્ઞાત્વા પ્રયાહિ ત્વં કથયસ્વ પુરંદરમ્ ।
સુકર્મોવાચ-
સમાકર્ણ્ય તતઃ સૂતો નૃપતેઃ પરિભાષિતમ્
આશીર્ભિરભિનંદ્યાથ આમંત્ર્ય નૃપતિં ગતઃ ।
સર્વં નિવેદયામાસ ઇંદ્રાય ચ મહાત્મને
સમાકર્ણ્ય સહસ્રાક્ષો યયાતેસ્તુ મહાત્મનઃ ।
તસ્યાથ ચિંતયામાસાનયનાર્થં દિવં પ્રતિ
ઇતિ શ્રીપદ્મપુરાણે ભૂમિખંડે વેનોપાખ્યાને માતાપિતૃતીર્થવર્ણને યયાતિચરિતે દ્વિસપ્તતિતમોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: padmapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0