નારાયણીય · અધ્યાય 11.94

નાનાત્વસ્થૌલ્યકાર્શ્યાદિ તુ ગુણજવપુસ્સઙ્ગતોઽધ્યાસિતં તે
વહ્નેર્દારુપ્રભેદેષ્વિવ મહદણુતાદીપ્તતાશાન્તતાદિ ॥

આચાર્યાખ્યાધરસ્થારણિસમનુમિલચ્છિષ્યરૂપોત્તરારે-
ણ્યાવેધોદ્ભાસિતેન સ્ફુટતરપરિબોધાગ્નિના દહ્યમાને ।
કર્માલીવાસનાતત્કૃતતનુભુવનભ્રાન્તિકાન્તારપૂરે
દાહ્યાભાવને વિદ્યાશિખિનિ ચ વિરતે ત્વન્મયી ખલ્વવસ્થા ॥

એવં ત્વત્પ્રાપ્તિતોઽન્યો નહિ ખલુ નિખિલક્લેશહાનેરુપાયો
નૈકાન્તાત્યન્તિકાસ્તે કૃષિવદગદષાડ્ગુણ્યષટ્કર્મયોગાઃ ।
દુર્વૈકલ્યૈરકલ્યા અપિ નિગમપથાસ્તત્ફલાન્યપ્યવાપ્તા
મત્તાસ્ત્વાં વિસ્મરન્તઃ પ્રસજતિ પતને યાન્ત્યનન્તાન્ વિષાદાન્ ॥

ત્વલ્લોકાદન્યલોકઃ ક્વ નુ ભયરહિતો યત્ પરાર્ધદ્વયાન્તે
ત્વદ્ભીતઃ સપ્યલોકેઽપિ ન સુખવસતિઃ પદ્મભૂઃ પદ્મનાભઃ! ।
એવમ્ભાવે ત્વધર્માર્જિતબહુતમસાં કા કથા નારકાણાં
તન્મે ત્વં છિન્ધિ બન્ધં વરદ! કૃપણબન્ધો! કૃપાપૂરસિન્ધો! ॥

યાથાર્થ્યાત્ ત્વન્મસ્યૈવ હિ મમ ન વિભો! વસ્તુતો બન્ધમોક્ષૌ
માયાવિદ્યાતનુભ્યાં તવ તુ વિરચિતૌ સ્વપ્નબોધોપમૌ તૌ ।
બદ્ધે જીવદ્વિમુક્તિં ગતવતિ ચ ભિદા તાવતી તાવેદેકો
ભુઙ્ક્તે દેહદ્રુમસ્થો વિષયફલરસાન્ નાપરો નિર્વ્યથાત્મા ॥

જીવન્મુક્તત્વમેવંવિધમિતિ વચસા કિં ફલં દૂરદૂરે
તન્નામાશુદ્ધબુદ્ધેર્ન ચ લઘુ મનસઃ શોધનં ભક્તિતોઽન્યત્ ।
તન્મે વિષ્ણો! કૃષીષ્ઠાસ્ત્વયિ કૃતસકલપ્રાર્પણં ભક્તિભારં
યેન સ્યાં મઙ્ક્ષુ કિઞ્ચિદ્ગુરુવચનમિલત્ત્વત્પ્રબોધસ્ત્વદાત્મા ॥

શબ્દબ્રહ્મણ્યપીહ પ્રયતિતમનસસ્ત્વાં ન જાનન્તિ કેચિત્
કષ્ટં વન્ધ્યશ્રમાસ્તે ચિરતરમિહ ગાં બિભ્રતે નિષ્પ્રસૂતિમ્ ।
યસ્યાઃ વિશ્વાભિરામાઃ સકલમલઅહરા દિવ્યલીલાવતારાઃ
સચ્ચિત્સાન્દ્રં ચ રૂપં તવ ન નિગદિતં તાં ન વાચં ભ્રિયાસમ્ ॥

યો યાવાન્ યાદૃશો વા ત્વમિતિ કિમપિ નૈવાવગચ્છામિ ભૂમ-
ન્નેવઞ્ચાનન્યભાવસ્ત્વદનુભજનમેવાદ્રિયે ચૈદ્યવૈરિન્! ।
ત્વલ્લિઙ્ગાનાં ત્વદઙ્ઘ્રિપ્રિયજનસદસાં દર્શનસ્પર્શનાદિર્-
ભયાન્મે ત્વત્પ્રપૂજાનતિનુતિગુણકર્માનુકીર્ત્યાદરોઽપિ ॥

યદ્યલ્લભ્યેત તત્તત્ તવ સમુપહૃતં દેવ! દાસોઽસ્મિ તેઽહં
ત્વદ્ગેહોન્માર્જનાદ્યં ભવતુ મમ મુહુઃ કર્મ નિર્માયમેવ ।
સૂર્યાગ્નિબ્રાહ્મણાત્માદિસુ લસિતચતુર્બાહુમારાધયે ત્વાં
ત્વત્પ્રેમાર્દ્રત્વરૂપો મમ સતતમભિષ્યન્દતાં ભક્તિયોગઃ ॥

એક્યં તે દાનોહિમવ્રતનિયમતપસ્સાઙ્ખ્યયોગૈર્દુરાપં
ત્વત્સઙ્ગેનૈવ ગોપ્યઃ કિલ સુકૃતિતમાઃ પ્રાપુરાનન્દસાન્દ્રમ્ ।
ભક્તેષ્વન્યેષુ ભૂયસ્સ્વપિ બહુમનુષે ભક્તિમેવ ત્વમાસાં
તન્મે ત્વદ્ભક્તિમેવ દ્રઢય હર ગદાન્ કૃષ્ણ! વાતાલયેશ! ॥