નારાયણીય · અધ્યાય 10.72

કંસોઽથ નારદગિરા વ્રજવાસિનં ત્વા-
માકર્ણ્ય દીર્ણહૃદયઃ સ હિ ગાન્દિનેયમ્ ।
આહૂય કાર્મુકમખચ્છલતો ભવન્ત-
માનેતુમેનમહિનોદહિનાથશાયિન્! ॥

અક્રૂર એષ ભવદઙ્ઘ્રિપરશ્ચિરાય
ત્વદ્દર્શનાક્ષમમનાઃ ક્ષિતિપાલભીત્યા ।
તસ્યાજ્ઞયૈવ પુનરીક્ષિતુમુદ્યતસ્ત્વામ્-
આનન્દભારમતિભૂરિતરં બભાર ॥

સોઽયં રથેન સુકૃતી ભવતો નિવાસં
ગચ્છન્ મનોરથગણાંસ્ત્વયિ ધાર્યમાણાન્ ।
આસ્વાદયન્ મુહુરપાયભયેન દૈવં
સંપ્રાર્થયન્ પથિ ન કિઞ્ચિદપિ વ્યજાનાત્ ॥

દ્રક્ષ્યામિ દેવશતગીતગતિં મ્પુમાંસં
સ્પ્રક્ષ્યામિ કિંસ્વિદપિનામ પરિષ્વજેય ।
કિં વક્ષ્યતે સ ખલુ માં ક્વ નુ વીક્ષિતઃ સ્યા-
દિત્થં નિનાય સ ભવન્મયમેવ માર્ગમ્ ॥

ભૂયઃ ક્રમાદભિવિશન્ ભવદઙ્ઘ્રિપૂતં
બૃન્દાવનં હરવિરિઞ્ચસુરાભિવન્દ્યમ્ ।
આનન્દમગ્ન ઇવ લગ્ન ઇવ પ્રમોહે
કિં કિં દશાન્તરમવાપ ન પઙ્કજાક્ષ! ॥

પશ્યન્નવન્દત ભવદ્વિહૃતિસ્થલાનિ
પાંસુષ્વવેષ્ટત ભવચ્ચરણાઙ્કિતેષુ ।
કિં બ્રૂમહે બહુજના હિ તદાપિ જાતા
એવં તુ ભક્તિરલા વિરલાઃ પરાત્મન્! ॥

સાયં સ ગોપભવનાનિ ભવચ્ચરિત્ર-
ગીતામૃતપ્રસૃતકર્ણરસાયનાનિ ।
પશ્યન્ પ્રમોદસરિતેવ કિલોહ્યમાનો
ગચ્છન્ ભવદ્ભવન ન્નિધિમન્વયાસીત્ ॥

તાવદ્ દદર્શ પશુદોહવિલોકલોલં
ભક્તોત્તમાગતિમિવ પ્રતિપાલયન્તમ્ ।
ભૂમન્! ભવન્તમયમગ્રજવન્તમન્તર્-
બ્રહ્માનુભૂતિરસસિન્ધુમિવોદ્વમન્તમ્ ॥

સાયન્તનાપ્લવવિશેષવિવિક્તગાત્રૌ
દ્વૌ પીતનીલરુચિરામ્બરલોભનીયૌ ।
નાતિપ્રપઞ્ચધૃતભૂષણચારુવેષૌ
મન્દસ્મિતાર્દ્રવદનૌ સ યુવાં દદર્શ ॥

દૂરાદ્ રથાત્ સમવરુહ્ય નમન્તમેન-
મુત્થાપ્ય ભક્તકુલમૌલિમથોપગૂહન્ ।
હર્ષાન્મિતાક્ષરગિરા કુશલાનુયોગી
પાણિં પ્રગ્ર્હ્ય સબલોઽથ ગૃહં નિનેથ ॥

નન્દેન સાકમમિતાદરમર્ચયિત્વા
તં યાદવં તદુદિતાં નિશમય્ય વાર્તામ્ ।
ગોપેષુ ભૂપતિનિદેશકથાં નિવેદ્ય
નાનાકથાભિરિહ તેન નિશામનૈષીઃ ॥

ચન્દ્રાગૃહે કિમુત ચન્દ્રભગાગૃહે નુ
રાધાગૃહે નુ ભવને કિમુ મૈત્રવિન્દે ।
ધૂર્ત્તો વિલમ્બત ઇતિ પ્રમદાભિરુચ્ચૈ-
રાશઙ્કિતો નિશિ મરુત્પુરનાથ! પાયાઃ ॥