નારાયણીય · અધ્યાય 10.61

તતશ્ચ બૃન્દાવનતોઽતિદૂરતો વનં ગતસ્ત્વં ખલુ ગોપગોકુલૈઃ ।
હૃદન્તરે ભક્તતરદ્વિજાઙ્ગિનાકદમ્બકાનુગ્રહણાગ્રહં વહન્ ॥

તતો નિરીક્ષ્યાશરણે વનાન્તરે કિશોરલોકં ક્ષુધિતં તૃષાકુલમ્ ।
ઉદૂરતો યજ્ઞપરાન્ દ્વિજાન્ પ્રતિ વ્યસર્જયો દીદિવિયાચનાય તાન્ ॥

ગતેષ્વથો તેષ્વભિધાય તેઽભિધાં કુમારકેષ્વોદનયાચિષુ પ્રભો! ।
શ્રુતિસ્થિરા અપ્યભિનિન્યુરશ્રુતિં ન કિઞ્ચિદૂચુશ્ચ મહીસુરોત્તમાઃ ॥

અનાદરાત્ ખિન્નધિયો હિ બાલકાઃ સમાયયુર્યુક્તમિદં હિ યજ્વસુ ।
ચિરાદભક્તાઃ ખલુ તે મહીસુરાઃ કથં હિ ભક્તં ત્વયિ તૈઃ સમર્પ્યતે ॥

નિવેદયધ્વં ગૃહિણીજનાય માં દિશેયુરન્નં કરુણાકુલા ઇમાઃ ।
ઇતિ સ્મિતાર્દ્રં ભવતેરિતા ગતાસ્તે દારકા દારજનં યયાચિરે ॥

ગૃહીતનામ્નિ ત્વયિ સમ્ભ્રમાકુલાશ્ચતુર્વિધં ભોજ્યરસં પ્રગૃહ્ય તાઃ ।
ચિરં ધૃતત્વત્પ્રવિલોકનાગ્રહાઃ સ્વકૈર્નિરુદ્ધા અપિ તૂર્ણમાયયુઃ ॥

વિલોલપિઞ્છં ચિકુરે કપોલયોઃ સમુલ્લસત્કુણ્ડલમાર્દ્રમીક્ષિતે ।
નિધાય બાહું સુહૃદંસસીમનિ સ્થિતં ભવન્તં સમલોકયન્ત તાઃ ॥

તદા ચ કાચિત્ ત્વદુપાગમોદ્યતા ગૃહીતહસ્તા દયિતેન યજ્વના ।
તદૈવ સઞ્ચિન્ત્ય ભવન્તમઞ્જસા વિવેશ કૈવલ્પમહો કૃતિન્યસૌ ॥

આદાય ભોજ્યાન્યનુગૃહ્ય તાઃ પુનસ્ત્વદઙ્ગસઙ્ગસ્પૃહયોજ્ઝતીર્ગૃહમ્ ।
વિલોક્ય યજ્ઞાય વિસર્જયન્નિમાશ્ચકર્થ ભર્ત્ નપિ તાસ્વગર્હણાન્ ॥

નિરૂપ્ય દોષં નિજમઙ્ગનાજને વિલોક્ય ભક્તિં ચ પુનર્વિચારિભિઃ ।
પ્રબુદ્ધતત્ત્વૈસ્ત્વમભિષ્ટુતો દ્વિજૈર્મરુત્પુરાધીશ! નિરુન્ધિ મે ગદાન્ ॥