નારાયણીય · અધ્યાય 10.47

એકદા દધિવિમાથકારિણીં માતરં સમુપસેદિવાન્ ભવાન્ ।
સ્તન્યલોલુપતયા નિવારયન્નઙ્કમેત્ય પપિવાન્ પયોધરૌ ॥

અર્ધપીતકુચકુડ્મલે ત્વયિ સ્નિગ્ધહાસમધુરાનનામ્બુજે ।
દુગ્ધમીશ! દહને પરિસ્નુતં ધર્તુમાશુ જનની જગામ તે ॥

સામિપીતરસભઙ્ગસઙ્ગતક્રોધભારપરિભૂતચેતસા ।
મન્થદણ્ડમુપગૃહ્ય પાટિતં હન્ત દેવ! દધિભાજનં ત્વયા ॥

ઉચ્ચલ ધ્વનિતમુચ્ચકૈસ્તદા સંનિશમ્ય જનની સમાદ્રુતા ।
ત્વદ્યશોવિસરવદ્ દદર્શ સા સદ્ય એવ દધિ વિસૃતં ક્ષિતૌ ॥

વેદમાર્ગપરિમાર્ગિતં રુષા ત્વામવીક્ષ્ય પરિમાર્ગયન્ત્યસૌ ।
સન્દદર્શ સુકૃતિન્યુલૂખલે દીયમાનનવનીતમોતવે ॥

ત્વાં પ્રગૃહ્ય બત ભીતિભાવનાભાસુરાનનસરોજમાશુ સા ।
રોષરૂષિતમુખી સખીપુરો બન્ધનાય રશનામુપાદદે ॥

બન્ધુમિચ્છતિ યમેવ સજ્જનસ્તં ભવન્તમયિ બન્ધુમિચ્છતી ।
સા નિયુજ્ય રશનાગુણાન્ બહૂન્ વ્દ્યઙ્ગુલોનમખિલં કિલૈક્ષત ॥

વિસ્મિતોત્સ્મિતસખીજનેક્ષિતાં સ્વિન્નસન્નવપુષં નિરીક્ષ્ય તામ્ ।
નિત્યમુક્તવપુરપ્યહો હરે! બન્ધમેવ કૃપયાન્વમયથાઃ ॥

સ્થીયતાં ચિરમુલૂખલે ખલેત્યાગતા ભવનમેવ સા યદા ।
પ્રાગુલૂખલબિલાન્તરે તદા સર્પિરર્પિતમદન્નવાસ્થિથાઃ ॥

યદ્યપાશસુગમો ભવાન્ વિભો! સંયતઃ કિમુ સપાશયાનયા ।
એવમાદિ દિવિજૈરભિષ્ટુતો વાતનાથ! પરિપાહિ માં ગદાત્ ॥