મોક્ષોપાય · અધ્યાય 3.135

એતાસાં ભૂતજાતીનામ્ ઊર્મીણામ્ ઇવ સાગરે ।
વિવિધાનાં વિચિત્રાણાં લતાનામ્ ઇવ માધવે ॥

મધ્યાજ્ જિતમનોમોહા દૃષ્ટલોકપરાવરાઃ ।
જીવન્મુક્તા ભ્રમન્તીહ યક્ષગન્ધર્વકિન્નરાઃ ॥

અન્યે તુ કાષ્ઠકુડ્યાભા મૂઢાસ્ સ્થાવરતાં ગતાઃ ।
અપરિક્ષીણમોહાસ્ તે કિં તેષાં પ્રવિચાર્યતે ॥

લોકે પ્રબુધ્યમાનાનાં ભૂતાનામ્ આત્મસિદ્ધયે ।
વિહરન્તીહ શાસ્ત્રાણિ કલ્પિતાન્ય્ ઉચિતાત્મભિઃ ॥

સમ્પ્રબુદ્ધાશયા યે તુ દુષ્કૃતાનાં પરિક્ષયે ।
તેષાં શાસ્ત્રવિચારેષુ નિર્મલા ધીઃ પ્રવર્તતે ॥

વિલીયતે મનોમોહસ્ સચ્છાસ્ત્રપ્રવિચારણાત્ ।
નભોવિહરણાદ્ ભાનોશ્ શાર્વરં તિમિરં યથા ॥

અક્ષીયમાણં હિ મનો મોહાયૈવ ન સિદ્ધયે ।
નીહાર ઇવ સઞ્છાદ્ય વેતાલ ઇવ વલ્ગતિ ॥

સર્વેષામ્ એવ ભૂતાનાં સુખદુઃખાર્થભાજનમ્ ।
શરીરં મન એવેહ ન તુ માંસમયં મુને ॥

યો ઽયં માંસાસ્થિસઙ્ઘાતો દૃશ્યતે ચાધિભૌતિકઃ ।
મનોવિકલ્પિતં વિદ્ધિ ન દેહઃ પારમાર્થિકઃ ॥

મનશ્શરીરેણ તવ પુત્રો યત્ કૃતવાન્ મુને ।
તદ્ એવ પ્રાપ્તવાન્ આશુ વયં નાત્રાપરાધિનઃ ॥

સ્વયા વાસનયા લોકો યદ્ યત્ કર્મ કરોતિ યઃ ।
સ તથૈવ તદ્ આપ્નોતિ નેતરસ્યાત્ર કર્તૃતા ॥

નાનુસંહિતમ્ અન્તર્ યન્ મનોવાસનયા સ્વયા ।
કો નામ ભુવને સો ઽસ્તિ તત્ કર્તું યસ્ય શક્તતા ॥

યે સ્વર્ગનરકાભોગા યાસ્ સ્વર્ગનરકૈષણાઃ ।
સ્વમનોમનનેન્દોસ્ સ નિષ્ષ્યન્દો માન્દ્યદુઃખદઃ ॥

બહુનાત્ર કિમ્ ઉક્તેન શબ્દસન્દર્ભકારિણા ।
ઉત્તિષ્ઠ ભગવન્ યામો યત્ર તે તનયસ્ સ્થિતઃ ॥

સર્વં ચિત્તશરીરેણ ભુક્ત્વા શુક્રઃ ક્ષણાદ્ ઇહ ।
અદ્યેન્દુરશ્મિસઙ્ઘટ્ટાત્ સમઙ્ગાતાપસસ્ સ્થિતઃ ॥

તત્પ્રાણપવનશ્ ચિત્ત્વયુક્ત ઇન્દ્વંશુગઃ ફલમ્ ।
અવશ્યાયતયા ભૂત્વા વીર્યત્વેન નરસ્ સ્થિતઃ ॥

ઇત્ય્ ઉક્ત્વા ભગવાન્ કાલો હસન્ન્ ઇવ જગદ્ગતીઃ ।
હસ્તાદ્ ધસ્તેન જગ્રાહ ભૃગુમ્ ઇન્દુમ્ ઇવાંશુમાન્ ॥

અહો નુ ચિત્રા નિયતેર્ વ્યવસ્થેતિ વદઞ્ શનૈઃ ।
ભગવાન્ ભૃગુર્ ઉત્તસ્થાવ્ ઉદયાદ્રેર્ યથા રવિઃ ॥

તેજોનિધી સુસમસઙ્ગસમુત્થિતૌ તૌ ભાતસ્ તદા વરવને સતમાલજાલે ।
તુલ્યોદયાવ્ ઇવ નભસ્ય્ અમલે વિહર્તુમ્ અભ્યુદ્યતાવ્ અજલદૌ સકલેન્દુસૂર્યૌ ॥

ઇત્ય્ ઉક્તવત્ય્ અથ મુનૌ દિવસો જગામ સાયન્તનાય વિધયે ઽસ્તમ્ ઇનો જગામ ।
સ્નાતું સભા કૃતનમસ્કરણા જગામ શ્યામાક્ષયે રવિકરૈશ્ ચ સહાજગામ ॥