માનવગૃહ્યસૂત્ર · અધ્યાય 2.10

ઇતિ દ્વિતીયે નવમઃ ખણ્ડઃ ॥9॥
દશમઃ ખણ્ડઃ
ફાલ્ગુન્યાં પૌર્ણમાસ્યાં પુરસ્તાદ્ધાનાપૂપાભ્યાં ભગં ચાર્યમણંચ યજેત્

ઇન્દ્રાણ્યા હવિષ્યાન્ પિષ્ટ્વા પિષ્ટાનિ સમુત્પૂય યાવન્તિ પશુજાતાનિ તાવતો મિથુનાન્ પ્રતિરૂપાન્ શ્રપયિત્વા કાંસ્યે ઽધ્યાજ્યાન્કૃત્વા તેનૈવ રુદ્રાય સ્વાહેતિ ।
ઈશાનાયેત્યેકે

સાયમપૂપાભ્યાં પ્રચરત્યગ્નીન્દ્રાભ્યામ્

આગ્નેયસ્તુન્દિલો ન તસ્ય સ્ત્રિયઃ પ્રાશ્નન્તિ સર્વામાત્યા ઇતરસ્ય

સ્થાલીપાકેનેન્દ્રાણીં શવો વા

સંઘેષ્વેકવદ્બર્હિરગ્નિરાધારાજ્યભાગાજ્યાહુતયઃ સ્વિષ્ટકૃચ્ચ

અગ્નિરિન્દ્રઃ સોમઃ સીતા સવિતાસરસ્વત્યશ્ચિનાનુમતી રેવતી રાકા પૂષા રુદ્ર ઇત્યેતૈરાયોજન- પર્યયન-પ્રવપન-પ્રલવ-સીતાયજ્ઞ-ખલયજ્ઞતન્તીયજ્ઞાનડુદ્યજ્ઞેષ્વેતા દેવતા ઇતિ યજતિ સાંવત્સરેષુ ચ પર્વસુ

નદ્યુદધિકૂપતડાગેષુ વરુણંયજત્યોષધિવનસ્પતિષુ સોમમનાદિષ્ટદેવતેષ્વગ્નિમ્