માનવગૃહ્યસૂત્ર · અધ્યાય 1.17

ઇતિ ષોડશઃ ખણ્ડઃ ॥16॥
સપ્તદશઃ ખણ્ડઃ
પુત્રે જાતે વરં દદાતિ

અરણિભ્યામગ્નિં મથિત્વા તસ્મિન્નાયુષ્યહોમાઞ્ દુહુયાત્

અગ્નેરાયુરસીત્યનુવાકેન પ્રત્યૃચં પ્રતિપર્યાયમેકવિંશતિમાજ્યાહુતીર્જુહોતિ

આજ્યશેષે દધિમધ્વપો હિરણ્યશકલેનોપહત્ય ત્રિઃ પ્રાશાપયતિ

અશ્મા ભવ પરશુર્ભવ હિરણ્યમસ્તૃતં ભવ
વેદો વૈ પુત્રનામાસિ સજીવ શરદઃ શતમ્ ॥
ઇતિ પ્રાદેશેનાધ્યધિ પ્રતિમુખં પ્રદક્ષિણં સર્વતો ઽભ્યુદ્ધિશતિ

પલાશસ્ય મધ્યપર્ણં પ્રવેષ્ટ્ય તેનાસ્ય કર્ણયોર્જપેત્--
ભૂસ્તે દદામીતિ દક્ષિણે ભુવસ્તેદદામીતિ સવ્યે સ્વસ્તે દદામીતિ દક્ષિણે ભૂર્ભુવઃ- સ્વસ્તે દદામીતિ સવ્યે

ઇષં પિન્વોર્જં પિન્વેતિ સ્તનૌ પ્રધાપયેત્