મહાસુભાષિતસંગ્રહ · શ્લોક 0001-0020
અંશવસ્તવ નિશાકર નૂનં કલ્પિતાસ્તરુણકેતકખણ્ડૈઃ ।
યેન પાણ્ડુરતરદ્યુતયો નઃ કણ્ટકૈરિવ તુદન્તિ શરીરમ્ ॥
અંશુકં હૃતવતા તનુબાહુ- સ્વસ્તિકાપિહિતમુગ્ધકુચાગ્રા ।
ભિન્નશઙ્ખવલયં પરિણેત્રા પર્યરમ્ભિ રભસાદચિરોઢા ॥
અંશુકમિવ શીતભયાત્ સંસ્ત્યાનત્વચ્છલેન હિમધવલમ્ ।
અમ્ભોભિરપિ ગૃહીતં પશ્યત શિશિરસ્ય માહાત્મ્યમ્ ॥
અંશુકેન જઘનં તિરોદધે ક ચુકેન ચ કુચૌ મૃગીદૃશામ્ ।
પીયમાનમનિશં પ્રિયેક્ષણૈઃ ક્ષામતામિવ જગામ મધ્યમમ્ ॥
અંશુપાણિભિરતીવ પિપાસુઃ પદ્મજં મધુ ભૃશં રસયિત્વા ।
ક્ષીબતામિવ ગતઃ ક્ષિતિમેષ્યંલ્ લોહિતં વપુરુવાહ પતઙ્ગઃ ॥
અંશુમાનપિ વિપાકપિશઙ્ગં રૂપમાપ પરિતો દિવસાન્તે ।
કઃ પરોઽત્ર ન વિકારમુપેયાદ્ ધ્વાન્તભીમપરિવેલ્લિતમૂર્તિઃ ॥
અંશો દણ્ડસમઃ પૂર્વઃ પ્રયાસસમ ઉત્તમઃ ।
વિલોપો વા યથાલાભં પ્રક્ષેપસમ એવ વા ॥
અંશોઽપિ દુષ્ટદિષ્ટાનાં પરેષાં સ્યાદ્ વિનાશકૃત્ ।
બાલલેશોઽપિ વ્યાઘ્રાણાં યત્ સ્યાજ્ જીવિતહાનયે ॥
અંસાવવષ્ટબ્ધનતા સમાધિઃ શિરોધરાયા રહિતપ્રયાસઃ ।
ધૃતા વિકારાંસ્ત્યજતા મુખેન પ્રસાદલક્ષ્મીઃ શશલાઞ્છનસ્ય ॥
અંસાલમ્બિતવામકુણ્ડલધરં મન્દોન્નતભ્રૂલતં કિંચિત્ કુઞ્ચિતકોમલાધરપુટં સાચિપ્રસારીક્ષણમ્ ।
અલોલાઙ્ગુલિપલ્લવૈર્મુરલિકામાપૂરયન્તં મુદા મૂલે કલ્પતરોસ્ત્રિભઙ્ગલલિતં ધ્યાયે જગન્મોહનમ્ ॥
અંસાસક્તકપોલવંશવદનવ્યાસક્તબિમ્બાધર-દ્વન્દ્વોદીરિતમન્દમન્દપવન્પ્રારબ્ધમુગ્ધધ્વનિઃ ।
ઈષદ્વક્રિમલોલહારનિકરઃ પ્રત્યેકરોકાનન-ન્યઞ્ચચ્ચઞ્ચદુદઞ્ચદઙ્ગુલિચયસ્ત્વાં પાતુ રાધાધવઃ ॥
અંસેન કર્ણં ચિબુકેન વક્ષઃ કરદ્વયેનાક્ષિ તિરોદધાનામ્ ।
સંતાડયામાસ હરિઃ સમેત્ય ચકોરનેત્રાં ચલુકોદકેન ॥
અંહઃ સંહરદખિલં સકૃદુદયાદેવ સકલલોકસ્ય ।
તરણિરિવ તિમિરજલધિં જયતિ જગન્મઙ્ગલં હરેર્નામ ॥
અકણ્ટકા પુષ્પમહી વેશયોષિદમાતૃકા ।
મન્ત્રિહીના ચ રાજ્યશ્રીર્ ભુજ્યતે વિટચેટકૈઃ ॥
અકણ્ઠસ્ય કણ્ઠે કથં પુષ્પમાલા વિના નાસિકાયાઃ કથં ધૂપગન્ધઃ ।
અકર્ણસ્ય કર્ણે કથં ગીતનૃત્યમ્ અપાદસ્ય પાદે કથં મે પ્રણામઃ ॥
અકપર્દ્દકસ્ય વિફલં જનુરિતિ જાનીમહે મહેશોઽપિ ।
શિરસિ કૃતેન કપર્દ્દી ભવતિ જટાજૂટકેનાપિ ॥
અકરવમધિમૌલિ પાદપદ્માવ્ અપનય માનિનિ માનિતામકાણ્ડે ।
યદિ પરરમણીં ગતસ્તદાથ સ્તનયુગલિઙ્ગયુગં સ્પ્ર્શામિ તન્વિ ॥
અકરુણ કાતરમનસા દર્શિતનીરા નિરન્તરાલેયમ્ ।
ત્વામનુધાવતિ વિમુખં ગઙ્ગેવ ભગીરથં દૃષ્ટિઃ ॥
અકરુણત્વમકારણવિગ્રહઃ પરધનાપહૃતિઃ પરયોષિતઃ ।
સ્વજનબન્ધુજનેષ્વસહિષ્ણુતા પ્રકૃતિસિધમિદં હિ દુરાત્મનામ્ ॥
અકરુણ મૃષાભાશાસિન્ધો વિમુઞ્ચ મમાઞ્ચલં તવ પરિચિતઃ સ્નેહઃ સમ્યઙ્મયેત્યભિધાયિનીમ્ ।
અવિરલગલદ્વાષ્પાં તન્વીં નિરસ્તવિભૂષણાં ક ઇહ ભવતીં ભદ્રે નિદ્રે વિના વિનિવેદયેત્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahāsubhāṣitasaṃgraha 1-9979 · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0